woensdag 17 september 2014

Eindelijk waardering

Laatst was ik overblijfouder in de kleuterklas. Er was één huilertje, dat liever niet wilde dat de juf wegging. De juf wist haar te overtuigen dat ze toch best bij mij kon blijven, "want ik was één van de liefste moeders uit de hele klas". Oeps. Bloos. Tactische juffenzet, vond ik. Maar ze meende het serieus. Zouden mijn kinderen moeten horen... (Het huilertje begon, nadat ze haar brood op had wéér te huilen, maar even stevig op mijn schoot met een voorleesboek onder haar neus werd ze inderdaad weer stil.)

En dan nog een. Kom ik vandaag de moeder van F. - een ander, heel lief braaf meisje uit de klas van kleuter J. - tegen. Vertelde ze me dat F. het zo jammer vond dat ze vandaag niet aan de luizencontrole mee had kunnen doen. "Want dan mag je op de gang naar de moeder van J". Dat ben jij toch? keek ze me nog wat onderzoekend aan. Juist ja. Ben ik. 

Ik heb geen idee wat er nu precies zo leuk is om door mij gevlooid te worden, maar ik ben zeer verheugd met het compliment. Kennelijk doe ik soms toch wel eens iets goed...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?