maandag 1 september 2014

Beginnen

Zagen ze er vorige week nog tegenop, gisteren en vanmorgen ging het al beter. Dochter stond aangekleed en met gekamde(!) haren al vroeg beneden, ze had er zin in. De jongens hadden wat meer aanmoediging nodig, maar ze waren vrolijk en uiteindelijk zaten we allemaal op tijd op de fiets. Nou ja, manlief is met de auto, dat mag. Hij hoeft niet ver, maar zo'n eerste dag in je nieuwe baan, dan kun je ook niet bezweet en met haren in de war aankomen natuurlijk. Spannend is het allemaal wel.

Voor de kinderen was er naast het nieuwe ook veel herkenning. Juffen, lokalen, kinderen. Sommige bekend, sommige minder. Maar eenmaal in het lokaal tussen de bekende kindjes waren ze weer gezellig aan de babbel en leek het alsof ze nooit weg zijn geweest.

Jongste heeft de grootste verandering op school. Wéér groep 1/2, maar nu bij de oudste helft van de kleuters in plaats van de jongste. En wat is dat een verschil zeg! Overal zaten kleine kindjes verlegen naar hun handjes te staren. Bezorgde ouders overstelpten de juf met vragen en gebruiksaanwijzingen van hun kindjes (Pietje is meestal wel zindelijk maar soms als het spannend is niet en Keesje vergeet ook nog wel eens te zeggen als hij plassen moet. Note to self: voorlopig even niet als overblijfmoeder in deze groep inschrijven, haha).

Jongste werd direct bij zijn naam genoemd door de nieuwe juf en binnen schoof hij aan in een groepje met twee "vriendjes" van vorig jaar. Dat was een warm welkom! Het geluidsniveau steeg aanmerkelijk, en tussen de stoerdoenerij door begon hij zelfs te tekenen, zoals de juf hem had verzocht. Kleuter stond me toe hem nog een zoen te geven maar verder heeft hij me niet meer opgemerkt geloof ik. Al heb ik nog wel een uur achter het raam staan kijken hoe "groot" mijn jongste opeens was geworden en hoe hij het zichtbaar naar zijn zin had.

En ik? Na zes weken luieren, hangen, huishouden laten verslonsen, uitstapjes maken en vakantie vieren zijn dan eindelijk het huis en mijn eigen tijd weer helemaal van mij. Alle tijd om ongestoord te werken of vloeren te soppen zonder dat ik eerst speelgoed en familie opzij hoef te schuiven en ik kan weer allerlei soorten boodschapjes doen zonder blokjes aan mijn benen.

Maar beginnen is lastig. Ik denk dat ik dus eerst maar eens spelletje Wordfeud doe, nu de iPad ook weer helemaal van mij alleen is. Voor ik om twaalf uur alweer de eerste min of meer vrijwillige overblijfdienst op school moet draaien...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...