dinsdag 26 augustus 2014

Inlevingsvermogen

Voor de zomervakantie begon zat zoon regelmatig met een paar vriendjes te mi.necraften: alle jongens zitten thuis achter hun eigen laptopje, ze "zien" elkaar in de Minecraft wereld en kunnen elkaar horen via Skype. Helemaal hip. kennelijk (en lekker rustig voor de ouders). Toen kwam de zomervakantie en was iedereen weg, tot grote spijt van zoon die vakantie ook leuk vindt maar zijn vriendjes dan best wel mist.

En nu druppelen ze weer binnen, één voor één meldden ze zich weer. Vorige week schoof ook vriend J. aan, zo ving ik op. Waar zoon  blij mee was, maar wat hij natuurlijk niet zegt. "Waarom vraag je niet hoe zijn vakantie is geweest?", souffleerde ik vanuit de andere kamer. Ik hecht nogal aan persoonlijke interesse en vleugje beleefdheid kan ook geen kwaad. Maar manlief lachte me uit: "Dat is meer iets voor meisjes, zoiets zeggen, dat dóen wij jongens gewoon niet". Jammer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...