zondag 27 juli 2014

Zomervkantie 8/45, 9/45 en 10/45

Vrijdag kwamen er vriendjes spelen voor de oudste twee en ben ik met mijn moeder naar de opticien geweest. Die haar niet met een bril weg liet gaan maar met een briefje voor de oogarts omdat ze duidelijk flink wat staar zag. Mijn moeder moet nu even aan het idee van een operatie(tje) wennen en heeft voor de zekerheid de folder over staar maar diep weggeborgen in haar tas.

Zaterdag hebben we de taken verdeeld. Gisteren nam Pappalien de kinderen mee naar het zwembad, ik deed de weekboodschappen en had verder het rijk alleen om zo m'n ding al dan niet te doen. Ook lekker! Hoewel ik eerst geen idee had deze onverwacht vrije tijd in te vullen en me daarna ontzettend zorgen ging maken omdat ze maar niet thuis kwamen. Om mezelf niet gek te prakkiseren ben ik de auto maar door de wasstraat gaan rijden. Eenmaal thuis bleek de antenne er niet meer zo stevig op te zitten maar waren gelukkig wel mijn lieverdjes heel terug gekomen. 's Avonds uit eten bij het family all-you-can-eat-buffet-met-ballenbak-gebeuren. Vanmorgen de kinderen fijn uitgelaten in de indoorspeeltuin tot dochter naar huis wilde vanwege (de zoveelste) zere buik en kleuter ook moe was van al het klimmen en springen.

Mooi vermaak alles bij elkaar. Hoewel het ook wel eens tijd wordt dat de kinderen úitrusten en ontspannen in de vakantie. Die buik van dochter zit mij wel een beetje dwars. Of het nou gewoon de stress-buikpijn is die nogal heerst in de familie of dat het iets met (ongezond) eten te maken heeft of iets anders? Oudste zoon, nooit ziek, hoest al meer dan een week zijn longen uit zijn lijf als een heuse opa. En bovendien valt het vel van zijn rode schoudertjes af, maar dat zal wel te maken hebben met dat kinderfeestje in het zwembad van de week, op die gloeiendhete dag vol zonneschijn. Kleuter is ok, man ook. En ik, ik heb alleen maar last van de periodieke zal-ik-dan-toch-mijn-haar-maar-weer-eens-flink-laten-knippen blues. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...