dinsdag 29 juli 2014

Monopoly - vakantiedag 12/45

Ze woonden twee huizen verderop. De een was twee jaar ouder dan ik, zijn broer een jaar jonger. Vóórdat ze door vriendjes werden verteld dat het voor jongens niet stoer is om met meisjes te spelen hebben we heel wat afgespeeld. Onder meer monopoly.Wekenlang. Ze waren allebei beter. Tactisch beter, fanatieker en speelden net wat valser dan ik. Ik verloor dus áltijd. En het spel was niet klaar wanneer ik door mijn geld heen was, ze boden me altijd heel lief de mogelijkheid aan "rood" te staan. Zodat we toch nog konden doorspelen. Ik in een kansloze positie met twee armoedige straatjes, zij met hotels op de kalverstraat. Kreun.

En toch trapte ik er steeds weer in, het was kennelijk toch wel leuk om met ze te spelen. In real life heb ik - op de hypotheek na- gelukkig nooit leningen of schulden, en probeer altijd ruim minder uit te geven dan er binnenkomt. (Maar heb dan ook nog steeds geen hotels op de kalverstraat of andere goede investeringen gedaan, dus zo heel veel komt er ook weer niet binnen.)

Waarom ik dit nu schrijf? Vandaag hebben de oudste twee het monoply spel ontdekt. Mijn oude spel van zo'n 35 jaar terug, waarbij ze zelf  f 600,- (gulden!) moeten uittellen voor huur onbebouwd op het Velperplein (het schijnt dat vriendjes spellen met chipkaartjes en rekenmachines hebben, maar hé, ik ben niet alleen zuinig, ik vind het ook fijn als mijn kinderen leren om te rekenen! :-) )

Enig om te horen, hoe ze als zeer beginnend speler de grootste tactische fouten maken, hoe ze onderhandelen, de regels buigen en af en toe fikse mot hebben. Hoe graag ze het nog even snel af willen maken vóór bedtijd terwijl ik de bui al zie hangen dat het nog zeker een paar uur gaat duren. Ik vind het geweldig.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?