woensdag 11 juni 2014

Midlife?!

Ik bén natuurlijk al zo'n beetje halverwege de veertig, en dan wordt je toch wel een beetje langzaam richting midlife / 55 plusser gedirigeerd. Zie ook die vrolijke brief het gezondheidsonderzoek 45plusser die ik laatst kreeg. Ik krijg elke dag meer rimpels, rare bultjes en vlekken, suffe kwaaltjes, problemen met te kleine lettertjes (of te korte armen) en gaten in het geheugen. En bij elk kwaaltje begin ik me af te vragen of het niet toevallig de overgang is. Potver.

Soms heb je zo'n dag dat je het zelf gelooft. Hang ik maar een beetje te hangen, overtuigd van mijn eigen niets meer kunnen. Compleet achterhaald, nutteloos, niet van deze tijd en nergens meer goed voor hang ik op de bank, te wachten op de midlife depressie die er nu vast snel aan zal komen, te moe om uit mijn comfort zone te kruipen.

Tegen tien uur sjok ik man vast vooruit naar de slaapkamer. Ik val direct in een diepe slaap terwijl man op facebook nog even checkt wat de generatie boven ons (weinig werkverplichting maar wel inkomen) doet om zichzelf te vermaken. Die schijnen geen last meer te hebben van kriebelende benen en geheugenproblemen. Of ze trekken zich er niets van aan, dat kan natuurlijk ook.

Maar dan is het opeens even voor half vier, en ik ben wakker geworden van een klein geluidje. Ik ben ineens fit en alert, en trek een sprintje naar de kinderkamers. Jongste is in paniek, hij probeerde met man en macht zijn traantjes binnen te houden. Hij wilde niet meer slapen, zijn ogen doet hij écht niet meer dicht. Want dan komen de spinnen. En de monsters!

Ach ventje. Ik aai hem over zijn bolletje. "Als die monsters komen, jaagt Slurf ze weg." Daar stonk hij niet in, daar heeft Slurf niet genoeg kracht voor. Een beter idee. Hij kan de tafels toch zo goed? Als hij die van 10 nou eens opzegt? 10, 20, 30, POEF! monster dood, 40.. POEF! weer één, 50 ..POEF!!.  Dat leek hem wel wat. Hij moest er zelfs een beetje om lachen. Hij deed braaf zijn ogen dicht en ik mocht weg.

Ik ben er daarna nog een keer of drie uit geweest, maar toen sliep hij dan ook echt. Moe, maar toch met een voldaan gevoel dook ik weer onder mijn dekbed. Ik ben geen bejaarde, ik ben een frisse jonge moeder met een jong gezin. De oudste is nog maar net een beetje aan het uitproberen hoe dat puberen nu eigenlijk moet, de jongste kan zijn eigen billen nog niet afvegen en middelste wil het liefst de hele dag aan mijn rokken hangen. En alle drie moeten ze de hele dag gevoederd en heen en weer gereden worden en ik moet alles voor ze helpen onthouden en regelen.

Eigenlijk ben ik gewoon een frisse jonge moeder dus. Met wat meer rimpelig vel dan tien jaar terug. Nou en.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?