woensdag 12 maart 2014

Vraag niet hoe het kan, geniet er van

Na het consultatiebureau is school ook altijd een goed onderwerp voor ouders om flink over te zeiken. Zien ze op het consternatiebureau overal niet bestaande beren, op school is er zelden iets met je kind aan de hand, er is geen tijd, geen geld voor extra aandacht en je moet als ouder niet altijd denken dat die van jou een uitzonderingspositie heeft.

Maar nu dus niet. We hadden weer eens een officieel gesprek, op school. Met juffen, ouders, een dit jaar vers aangenomen intern begeleider. School vindt dat dit kind echt wel een bijzonder kind is (zoiets hebben beide juffen in 50 jaar gezamenlijk ervaring voor de klas nog nooit gezien), en daar moeten ze zorgvuldig mee omgaan. Waar het woord "versnellen" zowel bij school en ons ouders altijd een soort vloek was werd er nu zeker door school toch wel op aangestuurd. We twijfelen niet aan zijn vermogen om mee te doen met de stof voor groep 3 of zelfs groep 4, maar meer of hij nog niet te veel kleuter is om mee te doen met kinderen die ruim een jaar ouder zijn.

Moeilijk hoor, wij weten het ook niet goed. Ik zelf had al een papiertje in mijn tas met het naam en tarief waarvoor een  externe expert wel mee zou willen kijken en denken. In de hoop dat als we er niet uit zouden komen school een deel van het bedrag zou willen meebetalen. Maar al vrij snel bleek dat ook de ib-er haar huiswerk had gedaan, en juffen en ouders hoefden alleen nog maar ja te zeggen op een ochtendje uitgebreid testen en observeren door een expert van een of andere aan school verbonden club.

Nu maar afwachten wat er uit komt, wat dat voor consequenties heeft en of deze school dan ook echt zorg op maat kan bieden. Maar ik ben voorlopig weer even helemaal blij met de school.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...