dinsdag 18 februari 2014

De schouder, nog maar weer eens een keer

Wat ben jij soepel zeg!, complimenteerde de orthopeed me, nadat ik wat kunstjes voor haar had gedaan. Eat that, gymleraren, dansjuffen en tennistrainers. Dat hadden jullie niet gedacht he! Zo leer je weer eens wat van jezelf na veertig jaar. Maar eigenlijk is dat dus helemaal niet zo fijn, schijnt, als je gewrichten erg losjes in elkaar hangen.

Bijna drie jaar terug alweer beschadigde een lullig kindervirusje een zenuw en kon ik de spieren die mijn arm omhoog trekken niet meer gebruiken. Ik heb een hele tijd niet verder gekund dan een slappe hitle.rgroet. De kast stoffen en tennissen was er niet meer bij. De neuroloog destijds dacht dat het binnen een jaar of twee waarschijnlijk wel bijna helemaal vanzelf zou herstellen.

In die twee jaar ging het steeds beter, maar het is nooit helemaal 100% geworden wat het was. Ik kan de arm nog steeds helemaal omhoog strekken boven mijn hoofd en bovendien lijkt het er op áls ik dat probeer dat de schouder uit de kom knakt (en weer terug, gelukkig). Ik dacht nog met wat fysiotherapie sessies de boel te kunnen redden, maar de fysio gaf het op en stuurde me door naar de orthopeed. Met de conclusie van hierboven en de opdracht om een mooie mri te laten maken.

En dus werd ik gisteren eerst met contrastvloeistof ingespoten (mevrouw, dat ging wel heel makkelijk, ik voelde vrijwel geen weerstand) en daarna de mri scanner in geschoven. Waar ik op de koptelefoon de race van Sven en Jorrit probeerde te volgen, tussen het gebonk en gepiep door.

Eerlijk is eerlijk, de mri en de prik vielen me best mee na veel enge verhalen gehoord te hebben (ik bedoel: als je in drievoud moet ondertekenen dat je geen metaal in je lijf hebt en niet bang bent voor hele kleine griezelige ruimtes zou je bijna bang worden, toch?!) Maar ik ben nu wel erg benieuwd wat er op die mri plaatjes straks te zien zal zijn. Behalve een hele hoop gekleurde lucht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...