zondag 5 januari 2014

Tijd

Twee weken heerlijke kerstvakantie, en vanmorgen begon het gewone leven weer. Trommeltjes klaarmaken, kinderen vroeg uit bed vissen en -lastiger- aankleden. Pas op school merkte ik dat ik er echt helemaal uit ben. De school kon ik nog vinden, maar ik ben kleuters gymtas vergeten, zowel dochter als ik waren vergeten dat zij op maandag een ander programma draait dan normaal en zaten bijna in het verkeerde lokaal. Terug in het lege huis wist ik ook even niet waar te beginnen.

Die twee weken vakantie zijn voor mijn gevoel een maand of twee geweest. Maar wat Pappalien me nou ineens toefluisterde gisteravond, toen we allebei al bijna sliepen: het is ruim zeventien en een half jaar geleden dat we elkaar hebben leren kennen. ZEVENTIEN EN EEN HALF jaar? Het waren geweldige jaren, daar niet van, maar zo lang al? Terwijl ik vóór hem gewoon ook al een heel leven had. Die tijdsberekening klopt helemaal niet, voor mijn gevoel. Ik kan niet anders dan concluderen dan dat ik gewoon een ouwe taart ben.

Even rekenen. Tweeduizendveertien min negentienachtenzestig, dit jaar word ik... eh.... Ja. Twee-en-dertig. Precies. Dat klopt beter.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?