dinsdag 28 januari 2014

Gesprekje

Na weken twijfelen ging ik dan vandaag, met lood in mijn schoenen, naar die boze juf om te vertellen dat zoon haar een heks vindt - maar dan wat tactischer verwoord. Ik geneer me vaak een beetje om de zoveelste zeikmoeder uit te hangen, om aan te sluiten bij die 25 andere ouders die vinden dat hun kind bijzonder is en een speciale behandeling verdient en op de enige plek vooraan in de klas moet zitten... Maar goed, nu was het wel even nodig vond ik.

En zij dus ook. Dat ik volgende keer niet zo lang moet wachten, gewoon eerder komen, drukte ze me op het hart. Die strenge, boze juf bleek gewoon best een lieve juf en zelf ook moeder van een gevoelig kindje. Deze vrouw begreep precies wat zoons (en dus mijn) probleem was. Hoe hij in elkaar zit. We hadden een goed gesprek(je) en zij gaat een en ander uitproberen om zijn vertrouwen te proberen te winnen.

Fijn. Ik ben tevreden. Voorlopig. Nu zien hoe zoon er straks over denkt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...