vrijdag 18 oktober 2013

Dochter

Ik had er graag een leuk filmpje bij gedaan, maar dat wat ik net heb overgezet vanaf mijn telefoon is niet echt voor publicatie geschikt. En dat lag niet aan dochter maar meer aan mijn mobiele telefoon en de persoon (wie, ik?) die daarmee een filmpje heeft proberen te maken.

Het was het einde van de kinderboekenweek, en dan moet er natuurlijk iets worden gepresenteerd in de klas. Een klas vol ouders en kinderen, en een paar kinderen moeten dan iets laten zien of horen. Dochter deed zowel met het (hét) dansje mee als met de verhalenwedstrijd. Ze had zelf een mooi verhaal geschreven, uitgetypt en las het voor in de klas.

Wow. Wat een kind. Dat schrijven, dat deed ik ook zeker wel, maar uit eigen beweging voor in de klas gaan staan en iets voorlezen aan een groot publiek? Pappalien en ik deden vroeger allebei ons best onder spreekbeurten uit te komen, en ik heb het mezelf onzichtbaar maken in de klas in al die jaren op school tot kunst weten te verheffen.

Maar de juf kijkt er niet van op. Dochter, dat is een kind dat je graag in de klas wilt hebben. Ze is zeker niet brutaal maar ook niet echt verlegen. Ze is heel betrokken, doet altijd mee, steekt regelmatig haar vinger op en heeft dan vaak goede ideeën, ook voor de rest van de groep. En ze probeert overal een positieve draai aan te geven. (Vooral dat laatste, papalien en ik moesten even controleren of het echt over hetzelfde kind ging dat wij 's avonds in bed proberen te stoppen en er 's ochtends weer uit moeten rammen...  hihi.. maar dat bleek van wel. Sorry meisje, flauw grapje. Als je zo je best doet mag je daar best moe van worden na een lange dag...) 

Eigenlijk ben ik gewoon heel erg trots op mijn meisje.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...