zaterdag 19 oktober 2013

Autoperikelen

Als een soort gemotoriseerde Grietje van Hans laat ik al een tijdje overal in de wijk een spoor van wieldoppen in plaats van broodkruimeltjes na. En als ik weer naar huis rijd kom ik er meestal wel weer een paar tegen. Niet allemaal, zodat de megaverpakking wieldoppen die manlief voor me heeft aangeschaft om de lege plekken steeds weer op te vullen nu bijna op is. Tijd voor stalen velgen, vond man, die toch weer iets anders naar auto's kijkt dan ik.

Bovendien schijnt het profiel van mijn bandjes niet meer helemaal te voldoen aan de eisen, dus heeft man ook maar direct actie ondernomen en nieuwe bandjes en nieuwe velgen besteld. Ik hoef maar de helft te betalen. Een half rib uit mijn lijf dus. Maar dan rijd ik er wel weer netjes en veilig bij.

Ik hoop maar dat ik de weg naar huis terug kan vinden, zonder dat spoor.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...