maandag 19 augustus 2013

Het was een zware dag

De "leuke dingen lijst" is al voor een groot deel afgevinkt, Pappalien al weer aan het werk. We konden geen pretpark meer zien, de geur van patat niet meer ruiken en ook mijn badpak heb ik even in een verre hoek van de kast gegooid. Soms is het ook fijn om niets te doen in de vakantie, zo vertelden we de kinderen.

En dat hebben ze goed in hun oren geknoopt. Dus hangen ze nu voortdurend op de bank, ongeacht het weer buiten. Ze willen nergens heen, niets in gezinsverband "doen" (alleen die pretparken dan, maar een keertje naar de bieb of fietsen, dat natuurlijk niet). Af en toe verwisselen ze hun aipets voor een kort spelletje waarbij ze de hele kast omver gooien en niet meer opruimen. Pas halverwege de avond hebben ze genoeg van het minecr.aften, van yo.utube, van stomme kinderfilmpjes op tv en gaan de oudste twee opeens - als kleuter net in bed ligt - heel druk in de weer met springtouwen en ballen. Binnen. Niet alleen slopen ze ons huis daarbij maar maken ook de nodige herrie. Zodat de niet-slapende kleuter nog eens extra wakker wordt.

Kleuter is trouwens al dagen zo baldadig als wat. Uit pure verveling denk ik, of als gevolg van een paar weken vakantie waarin alles mocht en alles kon, weet ik veel... Hij heeft in ieder geval besloten dat hij niet meer eet, niet meer naar bed gaat, alleen maar wil keten en vooral heel boos wordt als wij daar anders over denken. Dochter is vooral van mening dat ze het liefst een enig kind zou zijn, want dat kon ze de hele dag alle aandacht voor zichzelf opeisen en alles alleen beslissen. Oudste is lief en zoet, zolang hij maar een scherm voor zijn neus heeft. Zodra dat over en uit is weet hij het ook niet meer.

Ik had het gisteren even zwaar. Toen eindelijk om half tien, na veel ik-wil-niets, de jongste twee in bed lagen te slapen en oudste - boos omdat wij Sponge.bob tv hadden afgezet - naar boven was gevlucht, zuchten wij ouders eens heel diep. Rust. Het huis was weer van ons, we hoefden even niks meer te ouderen.

Helaas is dat gevoel meestal van korte duur, want de volgende morgen even na zevenen zijn de jongens weer wakker en hebben in hun enthousiasme dan binnen een half uur ook dochter -die wel wil uitslapen- wakker gemaakt. Elke avond neem ik me voor ze de volgende dag eens heel flink fysiek uit te putten, maar elke volgende ochtend ben ik zelf zo moe dat ik niet meer weet hoe.

Nog twee weken zomervakantie te gaan en wat ben ik het af en toe zat. Tijd dat er weer eens actie ondernomen wordt. Dat een ander ze eens een schop onder hun hol geeft, ze wat leert, ze wat laat dóen. Dat ze moe en vol nieuwe indrukken thuiskomen. en mama ze alleen maar hoeft te knuffelen en te voederen en ze vanzelf heel braaf vroeg naar bed gaan en als een blok in slaap vallen. Wat zou dat eens lekker zijn voor de verandering.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?