maandag 19 augustus 2013

Genaaid

Ik ben genaaid, getild, opgelicht door een webwinkel (*). Ik, it-er, internetter van het eerste uur, groot-inkoopster op het web, webwinkel-eigenaar. Misschien dat er ééntje is die nog net iets meer van het www weet, en dat is mijn man. Maar ook hij was vergeten vóór de koop even na te gaan of die winkel waar ik mijn geld naar heb overgemaakt een beetje een goede reputatie had. Als je achteraf ziet dat het halve web volstaat met klachten over die zaak dan sla je jezelf toch wel voor je kop.

Moe van het voortduwen van het logge gevaarte dat moederfiets heet, besloot ik dat het tijd werd voor een "gewone" fiets. Met slechts één kind in een zitje achterop moet dat kunnen dacht ik. De fiets van mijn keuze werd in diverse winkels verkocht, dus Hollander als ik ben, ging ik op zoek naar de aller- allerbeste aanbieding. Voor de zekerheid heb ik nog een mailtje gestuurd met de vraag of deze fiets geschikt was voor m'n mandje (onmisbaar voor het vervoeren van knutselwerkjes, handtas en minimaal één schooltas) en voor peuters achterzitje.

Tuuuuuurlijk mevrouw, daar zijn deze fietsen uit-er-ma-te geschikt voor. Ik hoorde het accent bijna door de mail heen. En nog steeds geen rinkelende bellen.

Dus heb ik de fiets besteld, betaald en werd hij binnen een dag al geleverd. Super! Dacht ik. De fiets werd door man in elkaar gezet en wat bleek: mijn kinderzitje paste er écht niet op. Geen ruimte. Potver. En dat ene handvat dat scheef zit blijkt stevig vastgeplakt en ook daar kan niets aan gedaan. We vermoeden ook dat deze fiets een showroommodelletje was geweest. Op zich niets mis mee, maar vertel dat wel even van te voren.

De zaak kreeg een mailtje van me, met wat keurig geformuleerde puntjes van kritiek en wat vragen. En toen begon de ellende pas goed. Wat ik wel niet dacht! Natuurlijk zijn zij een keu-ri-ge winkel, en alles wat er mis was, dat was niet waar, en anders was het onze fout. Ik werd uitgescholden en bijna bedreigd. Hoe durfde ik het een keurige zaak te verwijten dat er iets mis was?

Dit heb ik werkelijk nog nooit meegemaakt. Wat een ei.kels zeg. Maar goed, we zijn weer even van de straat met het schrijven van boze e-mails en het plaatsen van slechte reviews. Het aanschrijven van de club die achter het (wassen-neus) keurmerk op die winkel zit ("wij kunnen verder niets doen mevrouw").  En met het aanpassen van fiets en zitjes en mandjes zodat ik er toch een beetje mee overweg kan.

(*) dit blogje vond ik nog ergens, is van ruim een half jaar terug dus voor wie mij kent: nee, ik heb niet weer een nieuwe fiets..

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?