woensdag 29 mei 2013

Suikeroma

Mijn moeder is de liefste moeder die ik ken, ze is zorgzaam, gastvrij en gul(*). En slaat daarin soms wat door. Terwijl ze zelf zelden iets eet, doet ze niets liever dan de gasten lekkere dingen aanbieden. En nog een keer. En blijven aandringen. De meeste volwassenen weten op een bepaald moment toch wat goed voor ze is en weigeren beleefd. Zo niet mijn kinderen. Die weten wat lekker is en dat bij oma alles mag, in ieder geval van oma en opa. En naar mij luistert nooit iemand als we daar zijn.

De oudste twee zijn inmiddels iets beschaafder geworden, maar als kleuter binnenkomt loopt hij direct door naar de kast met etenswaar, ongegeneerd "Oma, wat mag ik hebben?!" roepend. Waarop oma één voor één de koek en snoeptrommels opentrekt en aanbiedt. Dat is de gewoonte, oma is dat ooit zo gaan doen en ze moeten er erg om lachen. Ik zou me dood schamen als hij het ergens ánders ook zo deed dus sputter ik wat pedagogisch tegen. Maar naar mij luistert nooit iemand als we daar zijn.

Als de smarties van de roze koek afgegeten zijn en die droge korst niet meer zo appetijtelijk is, gaan ze over op de volgende ronde. Een chocolaatje dan maar? "Die heeft hij nog niet gehad", bedelt oma naar mij. "Hij mag toch wel íets hebben, dat jongetje..." Het jongetje zelf kijkt me zeer geslepen heel lief aan vanachter oma´s benen. Daar kan ik geen nee meer op zeggen natuurlijk. Ze somt wat `gezonde´ varianten op. Chips zonder kleurstof? Een ijsje voor het vocht? En kijk, op deze verpakking staat dat er extra vitamine C in zit. Dat hebben ze nódig hoor.

Nou gaat hier thuis ook best veel te veel wel wat koek en snoep doorheen, en zeker als we eens bij iemand op visite zijn waar we niet zo vaak komen of op feestjes doe ik niet moeilijk over gezond versus niet gezond. Maar te vaak en te veel, dat is gewoon niet goed en leg oma dus op een later moment uit over wat men anno 2013 denkt over een gezond eetpatroon. Over suikers. Dat bij een wekelijks bezoekje van een half uur echt niet altijd drie soorten koek en snoep horen, dat ze het met een droog biscuitje ook echt wel gezellig vinden. Over onzin op verpakkingen. Dat ook croissantjes en yoki niet direct in de categorie gezond en verantwoord vallen. En dat onze kindjes wel vrij dun zijn, maar dat dat niet  betekent dat ze volgestopt moeten worden met ongezond eten. Dan talen ze helemaal niet meer naar hun boterhammen en groente.

Oma snapt het, ze heeft het beste met de kindjes voor. Ze zal er aan denken.

En dan moet ze nog even naar de supermarkt. Mijn nichtje doet eindexamen, en omdat mijn zus momenteel aan het lijnen is en er daar "niets" in huis is, moet oma maar voor een paar marsen en gevulde koeken zorgen om het nichtje straks toe te kunnen stoppen. "Want dat heb je nodig als je geestelijk zo moet inspannen..."

Zoals ik al zei, naar mij luistert nooit iemand.

(*) en nog veel meer kwaliteiten maar daar gaat dit logje niet over

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!