zondag 26 mei 2013

Het assepoester-syndroom

Vrijdag begon het, gisteren had ik het even helemaal gehad. Ik zou bijna denken dat ik ongesteld was, ware het niet dat ik al een paar maanden een spiraal heb laten implanteren. Moe, alweer vage buikpijnen (waar komen die nou weer vandaan, het zal dat ding toch niet zijn?), kloteweer al de hele week....

Ik weet niet wat, maar ik zat even niet zo lekker in mijn vel. Terwijl ik druk was met het pamperen van de huisgenoten negeerden ze me compleet (al was het maar als ik vroeg wat ze op hun brood wilden). Ze deelden wel orders uit en wisten ook te melden als er iets kwijt leek of verkeerd was gegaan. Daar ben ik hier namelijk altijd uiteindelijk altijd verantwoordelijk voor, wat dat betreft sta ik - in de ogen van de familie- net een treetje hoger dan onze lieve heer. Dat dan weer wel.

Waarschijnlijk doe ik iets helemaal verkeerd. Misschien moet ik maar eens een weekje in staking en stoppen met zorgen voor, herinneren aan, opruimen, met overal mee bemoeien en in de weg zitten. Even de mamma van de lien losknippen en iets voor mezelf gaan doen?

Ik begrijp best dat kleine kindjes me niet bedanken voor het feit dat ik ze soms probeer op te voeden en dat ze niet altijd vrolijk kijken als ik ze groente i.p.v. patat voorzet. Hé, het zijn normale kinderen hoor. En dat ik als ik net heb opgeruimd met mijn ogen knipper en opnieuw kan beginnen, ook dat is het lot van de huismoedervrouw, ben ik bang. Ondankbaar werk. Geeft niks, ik doe het graag. Maar kan iemand, liefst met verstand van zaken, me misschien een keer een schouderklopje geven? Omdat ik toch best wel mijn best doe? Het hoeft niet elke dag, alleen maar af en toe. Als ik me zielig en alleen voel, niet lekker in mijn vel.

En vandaag (na de ontploffing gisteren en een lange nacht lekker slapen) gaat het weer. Soms mag je jezelf wel eens een beetje zielig voelen, toch? Maar voorlopig liever even niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Sneeuwmama

Hard denkend over een nieuwe blognaam, nieuwe blog, kwam ik er achter dat ik deze nog niet op kan geven. Het Mammalienen is gewoon nog zo...