maandag 30 mei 2011

30 day song challenge - 23. A song that you want to play at your funeral

Ben ik ook nog niet uit hoor, hoe dat moet gaan. Ik houd niet van tierelantijnen en dingen doen omdat het hoort. Ik heb gelukkig nog weinig uitvaart-ervaring, dus ik weet niet zo goed wat de laatste mode is voor mijn soort mens. Daarbij houd ik helemaal niet van afscheid nemen, niet van begrafenissen of crematies, en ik denk dat de mijne daarop geen uitzondering is. Maar of ik me daar zelf dan erg bewust van zal zijn, dat denk ik eigenlijk niet. (Dus, lieve nabestaanden, bewijs het tegendeel, maak er een geweldig iets van dat ik vanaf mijn wolk met open mond gadesla!!)

Maar goed. Als het uitvaart gedoe dan klaar is, dan wil ik wel op zo'n idylisch rustig dorpskerkhofje mijn dagen slijten, tussen de bomen en de velden. Met van die mooie witte ouwe omgevallen stenen, een paar wilde veldbloemen (en géén tuinkabouters of oerlelijke vazen)  Dat vind ik dan wel wat. Maar misschien willen mijn nabestaanden wel mijn as in hun sieraden, of is één van de kinderen later kunstenaar en wordt er een prachtig beeld gebouwd in de tuin van hun prachtige luxe villa waar ze me dan in proppen.In gedroogvriesde danwel gemummificeerde en gebalsemde of desnoods verbrande vorm.

Gelukkig heb ik nog een eeuwigheid de tijd, want ik ben nog jong en gezond. En bovendien had zoon het er van de week nog over dat hij later iets gaat uitvinden waardoor we (wij mensen, in het bijzonder hij en ik) veel ouder worden dan normaal en gewoon ook nooit meer dood gaan.

zaterdag 28 mei 2011

30 day song challenge - 23. A song that you want to play at your wedding

Daar moet ik eens diep over nadenken. Man en ik zijn namelijk nog steeds niet getrouwd. We dragen al wel sinds een jaar of zeven een paar mooie gegraveerde ringen mét diamant en daar gaat het toch vooral om. En verder weten we het nog niet zo goed. Wanneer bijvoorbeeld, het komt eigenlijk nooit uit. Dan ben ik weer zwanger, dan heeft man weer een nieuwe baan, dan is er weer een avondvierdaagse te lopen of een strijkwas weg te werken, er is altijd wat. Druk druk druk. Het kost tijd, organisatie, geld en euh, we weten eigenlijk gewoon ook niet hoe.

Ik zal hier niet allemaal op gaan schrijven wat we niet willen, want dan beledig ik de ene helft van de lezers en de andere helft haakt af vanwege een veel te lange blog. Hoe dan wél, daar zijn we nog niet uit, en al helemaal nog niet over eens. Dusseh... geduld.

Vanzelfsprekend heb ik ook geen idee welk liedje er gespeeld moet worden op het moment dat we samen op de stoffige ongeinspireerde ambtenaar van de burgelijke stand afstappen. Ik zal er speciaal voor deze gelegenheid eens over nadenken.

(denk denk)

Niet te zoet. En romantiek is prima, maar dan graag onder ons, daar hoeft de onschuldige bruiloftsgast niet onder te lijden. Wat te denken van deze (klik)deze (klik) , of deze (klik)? Of gewoon maar iets vrolijks? Zoals deze (klik)? In gedachten zie ik manlief met een gitaar in zijn armen het kerkpad  (onee, zeker geen kerk) heen en weer springen. Dat is dan wel weer een heel grappig idee. Maar ook weer genoeg reden om het nog even uit te stellen. Iemand nog een goeie tip voor de perfecte bruiloftssong? De inzender van het beste idee wint een prijs, namelijk een uitnodiging voor onze bruiloft. Ooit.


vrijdag 27 mei 2011

Avond4daagse

Oudste zoon heeft er vier keer vijf gelopen, papa en mama ieder twee keer vijf. De eerste keer op blote voeten in mijn pumps dagelijkse schoentjes wat achteraf niet zo handig bleek. Gelukkig straft het opperwezen onmiddellijk alle vaders die moeders daarom uitlachen met nóg dikkere en vooral pijnlijker blaren.

Oudste heeft - op de allereerste kilometer dinsdag na - niet gepiept of gezeurd over pijntjes, kwaaltjes, geen zin of andere kwellingen en vond het gewoon wel gezellig. Zeker toen hij een clubje vriendjes tegenkwam die de avond4daagse in de vorm van een soort tikkertje/krijgertje van voor naar achter van links naar rechts ondersteboven achterstevoren liepen. Hij heeft er dan waarschijnlijk ook eigenlijk wel een kilometer of tien per avond opzitten.

Vanavond nog even afzien tussen de fanfare en andere takke-herrie, rijen dikke irritante zich verplicht voelende buren en grootouders supporters die veel te veel snoep geven aan alle kinderen die ze ook maar enigszins van gezicht kennen, en dan kan zoon de felbegeerde medaille ophalen. Want dat is het ultieme doel (zeker sinds hij vorig jaar werd afgescheept met een vaantje).

30 day song challenge - 22. A song that you listen to when you’re sad

Nirvana unplugged werkt prima! Lekker deprimerend maar wel fijne muziek. Ik zwelg even een paar nummers mee en dan voel ik me weer vrolijk.

donderdag 26 mei 2011

Mammalien weet het écht beter!

De assistente van de huisarts belde (weet je nog, die enorme pijn in benen en armen, mijn lamme schouder, de huisarts die voor een raadsel stond,  mijn heldere ogenblik en de reactie van de huisarts in opleiding daarop?)

Net belde de assistente. De uitslag van het bloedonderzoek was binnen. "U heeft zeer recent de Vijfde ziekte doorgemaakt". En ze knipoogde door de telefoon: "Dat dacht u zelf ook al he?"

Sindsdien neurie ik al de hele tijd dit liedje....  I feel good, tadadadada, I know that I shouldn't, tadadadaa.. auw, auw... so good...

PS geschreven december 2012: dat was dus het virusje waar ze naar op zoek waren, het virusje dat (achteraf gezien) een zenuw onder mijn oksel beschadigd heeft, waardoor de spieren mijn arm niet meer op willen tillen boven mijn hoofd.

dinsdag 24 mei 2011

Leerzaam logje

De oudste, die werd goed gepusht om maar snel slim en groot te worden. We keken de eerste woordjes uit zijn mond en moedigden hem flink aan bij alle klim- en klauterpartijen die hij deed op weg naar zijn eerste stapjes.

De tweede, die mocht het iets rustiger aan doen. Wij hadden inmiddels ontdekt dat baby's ook wel eens slaap nodig hebben, en dan liefst een paar keer per dag, boven in hun eigen bedje in het eigen kamertje. (En eigenlijk was dat ook best fijn voor ons als ouders.) Maar ook bij haar hebben we niet stilgezeten. Ze heeft alle tafels uit haar hoofd moeten leren van ons. Ze kreeg pianolessen van Wibi S, zat op klassiek ballet en las Plato in het Oud Grieks. En dat alles ruim voor haar eerste verjaardag. Wij vinden dat nou eenmaal belangrijk, dat je een kind wat meegeeft, zeg maar.

En de jongste gaat zeker ook heel veel van ons leren, zeker weten. Maar pas als hij er aan toe is, nu nog niet. Toch? Mijn jongste, mijn babymannetje is dan wel vorige maand twee geworden, maar het is mijn hoofd nog niet opgekomen om het met hem over zoiets ingewikkelds als kleuren te hebben bijvoorbeeld. Eerst maar eens verstaanbaar leren praten, dacht ik zo.

Dus vorige maand wees hij blij naar een blokje en noemde daarbij de kleur. Seel. Of soen, jood en blaaaaaauuuw, die kent hij ook. Manlief wist van niks, oudste twee hadden het niet gedaan, maar oma bekende. Dat had ze hem geleerd toen hij daar even was laatst. O, echt? Tjee.

Maar wat flikt mijn baby peuter me van de week? Aan tafel zit hij een beetje met zijn vinger ergens in te prikken en te mompelen: "ter", "kant", "hoek"... Wazegtienouw? Ik kijk eens goed, hij prikt zijn vingertje in een lineaaltje waar vormpjes uit zijn gesneden. VIERkant? Ster? DRIEhoek? Wow... En hij wijst ze nog goed ook.

Papa wist van niks, de oudsten wisten van niks en dit keer was oma ook onschuldig. Zou mijn baby peuter nou gewoon stiekum mijn oude wiskundeboeken uit de kast hebben getrokken? (Trok hij het potje maar met net zo veel enthousiasme uit de kast!)

Het is me wat. De ontwikkeling van kinderen in het algemeen en die van mijn eigen kinderen in het bijzonder. Boeiend, leuk om te zien, fijn dat ze groeien en leren. Maar eh, Q,tje, lieve baby vent van me, de laatste baby mag nooit té snel groot worden hoor, daar hebben moeders soms een beetje moeite mee...

maandag 23 mei 2011

30 day song challenge - 20. A song you listen to when you're angry

Als ik écht boos ben doet The Offspring altijd wel goed. Lekker meeschreeuwen. Na een nummertje of twee drie ben ik weer helemaal rustig.

Bijvoorbeeld: (Link - No Brakes)

zondag 22 mei 2011

Beetje jammer

* De reactie van de huisarts toen ik vroeg of wellicht de Vijfde Ziekte bij mij de oorzaak kan zijn geweest van de last aan schouder en armen: "O, ik wist niet dat volwassenen het ook konden krijgen?" Vervolgens surfde ze naar de site van het r.i.v m. "Dat is altijd wel een goeie". Ja dûh, daar was ik dus zelf ook al geweest. Ik had eigenlijk gehoopt dat een huisarts meer wist/andere bronnen had dan ik. Aardige meid hoor, maar tot zover mijn vertrouwen in de kennis van de huisarts.

* De BoFr. ost man. Die commerciele v(r)iesprodukten verkopende mannetjes die elke maand aan je deur staan te bellen. Meestal als het slecht uitkomt. Manlief heeft één keer een proefpakket besteld dat nog steeds in de weg ligt in mijn vriezer, en aan mij de schone taak deze vasthoudende vrienden op te zeggen die me elke maand meer van die rotzooi willen komen brengen.

Helaas kan het mannetje zélf er niet voor zorgen dat ik me als "klant" laat uitschrijven, dan moet ik zelf een brief schrijven. Tot die tijd komen ze gewoon elke keer terug. Helaas kan hij nu ook de door ons niet gewaardeerde producten retour nemen, want die service geldt alleen voor klánten, en dat wilden we niet meer te zijn....Zucht. "Dan eet u ze toch nog gewoon lekker op, die doperwten" vond hij het ook nog nodig om te zeggen....

* Mijn eigen reactie op beide voorvallen. In plaats van rustig een duidelijk weerwoord te geven of op zijn minst uit te leggen wat me zo irriteert, laat ik een diepe zucht. Terwijl ik in het echt nog wat beleefd door blijf knikken verfrommel ik de tegenpartij in gedachten tot een grote prop die ik achteloos over mijn schouder de prullenmand in knikker (toedeledokie). Klaar, afgedaan, geen zaken meer mee doen, ontlopen. Typisch Mammalien, dat wel. Maar soms ook wel een beetje jammer.

30 day song challenge - 19. A song from your favorite album

Zowel "Califonrication" als "Stadium Arcadium" van The Red Hot Chili Peppers heb ik grijs gedraaid. In mijn, dan wel manliefs auto zit één van beide al jaren in de mp3/cdspeler. Vraag over een jaar of 20 eens aan mijn kinderen -desnoods onder hypnose- welke muziek ze horen als ze denken aan autoritjes met mama, en waarschijnlijk zingen ze dan deze beide dubbelcd's letter voor letter na (sorry kindjes, hoewel, het had erger gekund... Jan Smit of zo.)

donderdag 19 mei 2011

Fotokabien (4)


En omdat ik vorige maand verzuimd heb
 (te druk met de verjaardag van kleine man denk ik) nog eentje:

woensdag 18 mei 2011

Krijg nou wat

Hoorde jullie die knal net? Dat was het kwartje dat bij mij viel. Ik heb het antwoord gevonden op alle vragen van de afgelopen weken, een verklaring van het hoe en waarom van het leven in het algemeen, de sleutel die op alle sloten past, het ultieme finale antwoord op alle levensvragen.

Eh, oke. Ik zet wel "ze draaft door" bij de labels onderaan dit blog. Maar toch voelt het wel goed. Al doet het ook een beetje pijn.

Na al twee dagen vol be verwondering maar ook met een lichte ongerustheid naar de vuurrode wel heel fris ogende Hollandse appelwangen van mijn dochter te hebben gestaard had ik 'm ineens door. De vijfde ziekte. Wat google-en op internet op de (semi) medische sites leverde niet alleen veel jeuk, overbodige angst en tenenkrommende forumberichten op, maar ook veel informatie die mijn vermoedens bevestigde. Man herkende inderdaad ook de symptomen, of liever gezegd het gebrek daaraan: op die enorme gevlekte wangen na ("slapped cheek") voelt ze zich prima, wat bij kinderen gelukkig meestal het geval is.

Besmettelijk bij intensief contact, bijvoorbeeld binnen het gezin, las ik. En pang, ja hoor, nog een kwartje. Peuterzoon had dat toch ook, vorige week, van die gekke rode wangen? En zo'n raar loopje, alsof hij pijnlijke spieren en gewrichten had? Dat waren dus géén tandjes, geen met verkeerd waspoeder gewassen hoeslaken, geen te kleine schoentjes... (of andere slappe excuses die ik altijd verzin als hij een beetje anders dan anders doet, ziek zijn we hier namelijk nooit!). De Vijfde ziekte zeg. Poehee.

En, krijg nou wat. Zou het kunnen, zou ook ik.. ehh?? Twee weken terug, een beetje grieperig, een beetje flauw maar niet echt ziek, zeg maar zoals de Vijfde wel verloopt? (Ik lees even terug: onder meer hier en hier.) Met wat lichte spierpijn ja, inderdaad een heel kort lontje en veel slaap.

Ik lees even verder op het wereldwijde web hoe het zit met volwassenen en deze onschuldige kinderziekte. Hoewel volwassenen vaak geen huiduitslag hebben kunnen verschijnselen onder meer gewrichtspijn en gewrichtsontsteking zijn, die zelden bij kinderen maar veelvuldig bij volwassenen optreden. De gewrichten die het meest aangedaan raken, zijn onder meer handen, polsen en knieën. En met name vrouwen hebben er last van. En het duurt vaak een paar weken, maar soms ook maanden of zelfs jaren voor dat weer over is.

Krijg nou wat. Dikke tintelende vingers en voeten, ja. Check. En die ongelofelijk zere schouders dan, waar ik twee dagen gillend gek van ben geweest en nu nog steeds last van heb (al trekt het langzaam weg, hoera, hoezee)? Schouders zijn dan wel geen polsen en handen, maar toch eigenlijk ook een beetje een soort van gewrichten? En als je daar nou heel veel last van hebt, je schouder niet meer omhoog kunt krijgen, opzij of achteruit? En zou je daar dan ook niet vanzelf flinke spierpijn van krijgen, in de spieren die daaraan vast zitten zeg maar?

Kortom, ik dacht even het licht te hebben gezien. Bij de kinderen ben ik 99% zeker, en voor mijn klachten vind ik het ook wel een heel logische verklaring. En nou ben ik niet zo'n eigenwijze hypochondrische muts zonder kennis van zaken die met de i-pad onder haar arm de praktijk van de huisarts binnenstormt om haar gelijk te halen. (Ze hebben het geprikte bloed vast al weggegooid en bovendien kan ik nog steeds niets vinden dat de Vijfde een onbedwingbare zin om te gaan haken zou veroorzaken). Maar aan de andere kant zou het me stiekum toch wel een goed gevoel geven als de oorzaak bekend was en ik het geniale brein bleek te zijn die het puzzeltje had opgelost. 

30 day song challenge - 17. A song that you hear often on the radio

Ah, lastig. Ik heb meestal in de auto een cd/mp3 aan, en als het al radio is dan vooral radio 1 (had me dat 20 jaar geleden niet gezegd, dat ik dat zou waarderen...).  Dus kweenie. Eén van de redenen dat ik niet zo veel radio meer luister is omdat er zoveel herhaald wordt. Luister een week naar radio 3 of -erger- sky radio, dan ken je de meeste liedjes uit je hoofd. En al helemaal rond kerstmis, dan mag de radio NIET aan van mij. Blegh.

dinsdag 17 mei 2011

The 30 day song challenge - 16. A song that you used to love but now hate

Het was niet mijn allergrootste favoriet, maar ergens begin jaren '90 had ik een cd'tje (bandje?!) van UB40 dat ik toch met enig plezier draaide. Samen met toenmalig vriend ben ik naar een concert geweest van ze, en ik weet niet of het goed of slecht was, maar blijkbaar had ik toen zo'n overdosis dat ik noooooit meer vrijwillig naar deze muziek heb geluisterd. En nog steeds niet.

Overigens, net even in mijn kast met cd'tjes gekeken en een flink aantal van de cd's die ik in een ver verleden  heb gekocht zijn toch niet echt meer wat ik nu zou downloaden kopen. Blijkbaar verandert smaak dus ook mee met de jaren.

maandag 16 mei 2011

Maandagochtend

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, ik ben heel vrijdenkend. Ik moedig eigen initiatief en creativiteit  aan. Maar NIET op maandagochtend in mijn huis. Dan moet iedereen gewoon f*cking doen wat mama wil. Niet teuten, niet zeuren en me vooral NIET tegenspreken. Opstaan, aankleden, haren doen, eten, tanden poetsen, jas en schoenen aan en opzouten! Zo moeilijk is dat niet toch?

Helaas staat de rest van de familie nog in de luie en anarchistische weekendmodus. De een is Oostindisch doof, de ander bewust ongehoorzaam. Het brood heb ik verkeerd belegd, de door mij uitgezochte kleren zijn niet goed, voor de haarborstel rennen ze allemaal heel hard weg... Papa loopt als een zombie door het huis, praat honderduit over hobbies en werk maar is zelf ook nauwelijks aangekleed. Daar hebben we dus ook niets aan.

Als eindelijk de deur achter ze dichtvalt en ze hoogstwaarschijnlijk tóch nog op tijd op werk en school dreigen te komen (als ze onderweg niets interessanters tegenkomen natuurlijk) dan is het even rust. Adem in, adem uit.

Zo peuter, nu is het jij en ik.Wat gaan we doen? De keuken poetsen, stofzuigen? Een puzzeltje doen desnoods? O, eerst een schone luier, zo te ruiken. Ga maar even liggen. OP JE RUG, niet op je buik. Niet zo glunderen, doen wat mama zegt. Wat zeg je, nee? NEE?

En zo kwam het dat ik om negen uur op maandagochtend mijn stinkende kind voor de teletubbies heb geparkeerd en zelf mijn frustraties aan het wegsnoepen ben. Achter de pc. Waar ik lekker google op hele dure luxe pumps maat 40. En ga ik zo op zoek naar een  plek waar ik me van het weekend heerlijk kan gaan ontspannen. Zonder man en kinderen.

zondag 15 mei 2011

The 30 days song challenge - 14. A song that no one would expect you to love

Heel af en toe een beetje klassiek. Zoals bijvoorbeeld The Mattheus Passion en dan met name dit nummer.
(Link: Erbarme dich)

30 days song challenge - 13. A song that is a guilty pleasure

In de categorie een beetje hippe meid durft er eigenlijk niet voor uit te komen maar toch wel lekker nummer: Banger Hart van Rob de Nijs. En eh, The Radio's (Bart Peters) maakten ook hele leuke muziek. Kan je dat zeggen of verpest je dan gelijk je image?

En een ander soort guilty pleasure dan. Hello van Lionel Richie. Eigenlijk veel te zoet, maar toch doet het me nog steeds wat. Zal ook wel door de herinnering komen. In de tijd dat dit een flinke hit was was ik SMOOOR en smoorverliefd. Draaide het nummer keer op keer op keer. En elke keer als ik het nu weer hoor ben ik weer opnieuw zo'n bakvisserig tienermeisje vol dromen en verlangens. De betreffende jongen heeft het trouwens nooit echt geweten geloof ik, hoe vreselijk erg ik het van hem te pakken had.
(Link)

En ooo... wat is dit filmpje vreselijk ouderwets... ik begin dus écht een ouwe taart te worden begrijp ik?!

zaterdag 14 mei 2011

Hip haken

Ik weet het niet hoor, maar volgens mij heeft dat gekke virus van vorige week nu ook mijn hersenen aangetast. Ik kreeg ineens een enorme onstuitbare behoefte om iets te maken, iets met mijn vingers, iets meisjesachtigs, iets hips... Ik heb mijn haaknaald afgestoft en een bolletje katoen opgevist uit mijn (je zal het maar hebben) handwerkdoos gehaald. Toen heel diep in mijn geheugen gezocht naar de juiste moves... En verdomd, een stukje gehaakt!

Leuk. Vond dochter ook. Nu ben ik nog op zoek naar een paar hippe patroontjes om dingen (...) voor dochter te haken. Niet al te moeilijk, zeker niet te tuttig. Wie heeft er tips?

vrijdag 13 mei 2011

The 30 day song challenge - 12. A song from a band you hate

Dat is ook zonde van de blogruimte, een liedje van een groep waar ik een hekel aan heb? Ik noem er gewoon een paar. Ik houd niet van R&B, niet van hiphop. Fleetwood Mac vind ik niet prettig om te horen,  Mariah Carey en James Blunt, Celine Dion (en nee, dat zijn technisch gezien geen groepen maar solisten, maar ala). Daar doe ik lekker geen linkjes van.

Waar ik ook niet van hou/hield waren de liedjes van Michael Jackson, hoe populair en talentvol hij ook was, niet mijn soort muziek denk ik. Wat dan wel weer heel schattig was waren de nummers met de kleine Michael. Zoals deze: (Link Toutube Michael Jackson - Ben)

Wel verd...

Wat krijgen we nou, heb ik niet alleen last van een arm die niet wil, een vermoeide en vooral eigenwijze peuter, een drukke siameese tweeling waarvan de ene helft gelukkig einde van de middag weer na enig aandringen met haar eigen moeder meeging, ligt Blogger er ook zomaar uit! Prutsautomatiseerders....

Een hele dag bijna, en dat is dus helemaal niet tof. Ik ben al een keer of honderd naar pc of laptop of ipad gelopen maar niks... En ja, ik geloof dat ik een verslaving te pakken heb... Niet alleen kon ik niet lezen, niet reageren maar ook geen nieuwe blogjes maken, en de blogjes die ik donderdag geschreven heb zijn ook weg. Vernietigd, deze pareltjes, kunststukjes met een grote K. De taliban die de boedha's stukschoten, ongeveer die categorie.

Zucht. Voor wie het gemist heeft een korte samenvatting. Mijn favoriete band (oke, artiest) is Lenny Kravitz, zoek zelf op youtube naar zijn beste liedjes. Als meest meest gehate band (artiest) koos ik voor Michael Jackson, vind dat gewoon geen fijne muziek, niet mijn smaak. Maar vooral koos ik hem omdat de kleine Michael wel heel leuk kon zingen en dansen en ik daar dus wel een leuk nummer bij had gevonden: Ben. DIY dus, op Youtube bijv. Met dank aan Blogger.

donderdag 12 mei 2011

The 30 days song challenge - 11. A song from your favorite band

Ik moest even kiezen tussen The Red Hot Chili Peppers en Lenny Kravitz. Maar het wordt Lenny (-; Bij deze. Enjoy.

(Link Lenny Kravitz - Are you gonna go my way, Circus Baptized)

woensdag 11 mei 2011

The 30 day song challenge - 9. A song that you can dance to

Dansen en Mammalien, dat is geen combinatie. Ik ga niet naar dansvoorstelling, kijk niet naar dance shows op tv. Ik heb ooit nog wel eens een zo'n stijldans cursus gedaan, en op heel gezellige feestjes deed ik af en toe een beetje voorzichtig mee (een wijntje doet wonderen), maar ik heb er geen talent voor, zachtjes uitgedrukt. Man ook niet, dus dat komt mooi uit.

Wat ik wel graag zou willen kunnen dansen is de tango, mooie muziek en een mooie dans.

Heb me rot gezocht op youtube naar de combinatie van mooie muziek en een videootje waarin geen dames met van die gekke jurken (met zo'n pantystuk op de rug) en veel te veel make-up overdreven ver hun benen in hun nek leggen, maar het was lastig. Daarom deze maar: (link youtube)

dinsdag 10 mei 2011

The 30 days song challenge - 8. A song that you know all the words to

Van welk liedje ken ik al de woorden? Dat zijn er veel! Tenminste, ik zing met de meeste bekende liedjes wel mee in de auto. Soms lees ik een songtekst en dan blijk ik al járen de verkeerde woorden te zingen, maar ala. Ik ken ze dan wel uit mijn hoofd, verkeerd of niet. Gebeurt me trouwens ook met zogenaamd Nederlandstalige liedjes zoals Frank Boeijen ze zingt (onverstaanbaar).

Het komt ook voor dat ik wel helemaal de woorden mee kan zingen maar geen idee heb waar het liedje over gaat. Blijkbaar zijn songteksten niet zo heel erg aan mij besteed, een mooi liedje kan wat mij betreft ook over hoeperdepoepzatopdestoep gaan.

Maar goed, welke kies ik?Een echte discoklassieker uit de oude doos: Gloria Gaynor, I will survive. Ik brul hem graag vals en hard mee, maar kan het (als ik alleen ben) ook gewoon van begin tot einde zonder muziek erbij. 

maandag 9 mei 2011

Scherp

Of oudste een fijne vakantie had gehad, vroeg ik hem gisteravond op de allerlaatste vrije dag ervan. "Het was een PIJNvakantie", antwoordde hij. Als ik alle bulten,schrammen en sneetjes van hem en zus bij elkaar optel geloof ik dat graag. Het resultaat van veel buiten spelen, steppen en skateboarden, te weinig slaap en te veel willen doen. Ook man was niet ongeschonden de vakantie doorgekomen: hij heeft zichzelf gisteren een flinke open blaar gesnoeid aan onze zeer goed gedijende tuin.

Nee, dan ik, ik was de hele week al wat suf en slap. En heb twee dagen lang echt onwijze kramp in schouders en armen gehad en daar werkelijk helemaal niets voor hoeven doen! Ik hing op de bank, lag in de tuin. Was zelfs te suf om veel orders uit te delen. Het enige wat ik gedaan heb is lezen en tv kijken. En oja, wacht.Ik heb een haaknaald op mijn boodschappenbriefje gezet. Maar daar krijgt een mens toch geen spierpijn van?

Maar vanmiddag op de eerste schooldag was ik scherp hoor. Peuter sliep, ik was even heel ontspannen op de bank aan het eh, slapen. Tot ik opeens mijn ogen weer opendeed en me afvroeg hoe laat het was:  14.38, zeg maar 7 minuten voor ik op het schoolplein hoor te staan. Wat zei ik? Scherp! Zeer scherp... Ik ben in tijden niet zo snel in de auto gesprongen- fingers crossed dat peuter ook lekker zou liggen slapen in zijn bedje en dat voorlopig nog even zou blijven doen- en stond precies 1 minuut voor het uitgaan van de school op de afgesproken plek.

zondag 8 mei 2011

The 30 days song challenge - 7. A song that reminds you of a certain event

Of het een "event" is weet ik niet, maar wel een mooie herinnering en een prachtig liedje dat ik zeker wil noemen in deze 30 days challenge: Adele's Make you feel my love

Elke week ging ik samen met baby drie, die nog lekker warm en veilig in mijn buik zat, naar de gynaecoloog voor controle. In de auto draaide ik dan zowel op heen- als terugweg dit prachtig nummer keer op keer en dacht aan mijn kindje, stroomde over van geluk en liefde. Het is dan ook echt "ons" nummer geworden, als ik ook even namens peuter mag spreken...

zaterdag 7 mei 2011

The 30 day song challenge - 6. A song that reminds of you of somewhere

In het universiteitsgebouw was een gang waar studenten in hun afstudeerfase een kamertje konden krijgen om hun werk te doen, dichtbij bibliotheek, computers (begin jaren 90 nog niet zo voor de hand liggend) en professoren. Op het kamertje waar ik samen met drie medestudenten zat hadden we een cassetterecorder met een paar bandjes. Een van de bandjes (inmiddels "Het Afstudeerbandje") was opgenomen door M. met muziek die we allebei goed vonden. Mooie nummers stonden daar op, veel Lenny Kravitz, en ook deze. 

Heerlijke tijd. Het was vijf dagen per week hard werken, maar o, wat was het ook gezellig. Veel aardige, slimme, grappige medestudenten, een super sfeer. En wat vond ik het ongelofelijk k*t jammer toen M. afstudeerde en vertrok om zijn dienstplicht te gaan vervullen ergens ver weg. Ook nog eens in november, dus des te meer reden om dit nummer grijs te draaien.

(Link Youtube Guns N' Roses - November Rain)

donderdag 5 mei 2011

The 30 days song challenge - 5. A song that reminds you of someone

Oei, er is veel keuze in deze categorie! Zoveel liedjes waar ik mensen of gebeurtenissen mee associeer. Leuk.

Ik kies voor Reinhard Mey Als de dag van toen. Ik herinner me nog hoe het was toen ik, vreselijk lang geleden, een lief klein meisje was. Ons huis, de trap met donkergroene vloerbedekking, de beige vloerbedekking in de woonkamer, mijn vaders stoel bij de radio. Veilig en warm. Mijn moeder deed elke ochtend trouw haar schoonmaakronde door het hele huis, tussen het soppen en het stofzuigen door hard zingend en neuriend. Vaak gewoon uit het blote hoofd (waardoor tekst en vooral melodie soms heel origineel werden geimproviseerd) maar soms stond de radio aan. En één van de nummers die mijn moeder graag hoorde (want zo romantisch!) was deze.

Dus. Of ze het zelf als een van de beste liedjes allertijden zou uitzoeken weet ik niet, maar ik moet er in ieder geval altijd aan denken als ik het toevallig een keer hoor. En ben dan ook gelijk weer terug in dat gezellige huis waar mijn moeder tussen het poetsen en boenen én het zingen door toch ook altijd tijd had voor mij.

The 30 days song challenge - 4. Day A song that makes you sad

Moeilijk! Tanita Tikaram. Ze heeft hele mooie nummers, maar luister je er te lang naar dan word je lichtelijk depressief van die stem...

Een prachtig nummer waar ik niet verdrietig van word maar wel een beetje melancholiek is The River van REM (grijsgedraaid in de auto, laat op de avond)

dinsdag 3 mei 2011

The 30 day song challenge - 3. A song that makes you happy

Er zijn veel vrolijke liedjes waar ik blij van word als ik ze hoor. Bijvoorbeeld Lemon Tree van Fools Garden of Two Princess van de Spin Doctors. Monty Pythons Always Look at the Bright Side of life is ook briljant.

Maar vandaag kies ik voor drs. P. Fenomenaal, wat een woordkunstenaar, en met een geweldig gevoel voor humor. Er verschijnt vanzelf een glimlach op mijn gezicht als ik hiernaar luister. De Kerstengel, de gezusters tante mathilde en tante Helene. De bekendste is geloof ik wel deze Dodenrit. Luister ook vooral naar het einde waar hij lekker door begint te slaan (drie half-om en één tartaar).

(Link YouTube)

The 30 day song challenge - 2. Your least favorite song

Eén van de ergste is Music was my first love van John Miles. De radio gaat DIRECT uit als ik de beginmaten hoor. Afgrijselijk. Het is gewoon té, te ... ik weet niet wat. Overdreven, het ligt er zo dik op. En die vent kweelt. Blegh. Ik doe er dus ook géén linkje bij.

Maar ik heb er meer hoor. Wat te denken van Stef Bos met Pappa? Of wat dan ook van Stef. Wat een wannabe-intellectueel zacht gekookt geitenharensokken ei is dat. Of wat te denken van Circus Kusters met Monica? Wat heb ik daarvan gegruweld indertijd. Maar omdat ik eigenlijk niet meer precies wist hoe de muziek ging (die stomme tekst die weet ik nog) heb ik het even opgezocht. En het is na al die jaren alleen nog maar sukkeliger geworden, hilarisch bijna. Ik mag jullie de link niet onthouden. Let vooral op kop van dat ventje aan de rechterkant. Klik:  http://youtu.be/ugFXDB90vlc

zondag 1 mei 2011

30 day song challenge - 1 Your favorite song

Ik zag bij zomerzotheid een nieuwe leuke "challenge", 30 vragen over liedjes. Ga ik aan meedoen. Vandaag de eerste: my favorite song.

Eerst maar even de disclaimer. Ik heb veel favorieten, soms de een, de andere dag de ander en niet al te vaak dezelfde. En om er dan maar één te noemen? Hm. Lastig.

In de top 2000 allertijden helemaal bovenin staat zeker één van de beste nummers ooit. Ik ben het ermee eens en kies lekker conformistisch samen met de rest van Nederland voor Queen, Bohemian Rapsody. Hoewel al jaren op radio en tv behoorlijk grijs gedraaid is het nog steeds een prachtig nummer. Queen maakt geweldige muziek en Freddy Mercury is een muzikaal toptalent (en een rare homo, maar dat mag hij lekker zelf weten)

(link youtube Queen Bohemian Rhapsody)