dinsdag 16 maart 2010

Het halfgare hennetje

"Heb je nog steeds geen plek voor Q. op het kinderdagverblijf?" De moeders op het schoolplein kijken me jaloers meelevend aan. "Het is wat met die wachtlijsten hier he", zucht ik terug. En dan zeg ik maar niet dat er al wel eens een aanbieding is geweest. Toen Q. net vier maanden was mocht hij al komen. Dat was toen niet direct nodig dankzij het ouderschapsverlof. En bovendien, zo'n klein weerloos hummeltje wegbrengen? Neuh...

Het weerloze hummeltje is inmiddels uitgegroeid tot een inventief handenbindertje. Zo heb ik hem vandaag uit de boekenkast, de koelkast en uit de oven van het speelgoedkeukentje moeten bevrijden. Is hij omgevallen bij het beklimmen van de eerste traptrede en stond hij stampvoetend in bed te piepen dat het middagslaapje tot het verleden behoort ha, daar dacht mama anders over! en na de luierverschoonellende wederom een overwinning voor mama, half uurtje en flesje warme melk later.

En vanmiddag ging de telefoon. "Er is per 1 juni plek voor Q.", juichte hoofd ballotage wachtlijsten kinderdagverblijf 'Het Halfgare Hennetje', blij als ze was eindelijk ook eens goed nieuws te kunnen brengen. "In een nieuw te openen vestiging aan de andere kant van het dorp." Ondertussen zag ik mijn hummel nog net met luier en al in de aardappelenkist verdwijnen en keek ik nog eens naar de laptop van de zaak die zich rot lag te vervelen in zijn tas, precies op de plek waar hij vrijdagmiddag was neergekwakt. "Euh... ja.. eh....", mompelde ik. En bij gebrek aan een betere smoes riep ik dus maar dat ik hem líever nog even op de wachtlijst liet staan voor als er ooit een plekje komt op de vestiging van onze eerste keuze.... over een jaar of tien wat mij betreft.

En toen ben ik de aardappelschillen van Q. gaan afborstelen en heb hem het goede nieuws verteld.

19 opmerkingen:

  1. Nu snap je zeker ook wel dat Hongarije op 15 jarige leeftijd wel heel erg loslaten is voor mij hè? ;-))
    Maar oh, jouw Q is volop aan het genieten van zijn ontwikkeling! Dat zijn leuke tijden en nee joh, nog maar niet naar het KDV hoor als je het thuis kan redden!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geniet maar volop van je kleine held!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb het meeste medelijden met die verwaarloosde laptop!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja zo was ik ook ...nu wou ik dat er een kinderdagverblijf voor pubers was.....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat lieve koppie kun je gewoon niet achterlaten in dat kippenhok.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Lijkt me heul gezond om lekker selluf te blijven kloeken; je merkt vanzelf wel wanneer de tijd rijp is voor wat (passend) anders. Tot die tijd; Enjoyski!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lekker toch als je het zo nog fijn thuis kan redden. En waarom een kdv?? En niet een gastgezin?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. En wat eet je nou vanavond? Aardappelen met kip? Wel gaar hoop ik!

    Misschien is een kdv niet wat bij je past, zeker niet met zo'n naam haha, misschien een gastgezin of oppasuitwisseling met andere ouders?
    Of misschien is er helemaal geen opvang nodig als je het thuis kunt regelen. Fijn dat je daarvoor kunt kiezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Q. is er vast heel erg blij om, dat hij nog even niet hoeft. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @jos: op wie?
    @TikjeWit: Dankje!
    @miriam&Nicole: hij straaaaalde!
    @Ilse: tzt nemen we wel een gastouder...
    @Huize Steen: (serieuze reactie:) achteraf gezien had ik dat moeten doen bij nummer 2 en vooral nummer 1. En als ik weer iets moet zoeken dan doe ik het misschien alsnog, een leuke gastouder met veel kinderen/speelkameraadjes. Maar nu hou ik hem lekker zelf, na jaren tijwfelen nu gewoon lekker mijn baan aan de wilgen hangen en moederen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Toevallig las ik vandaag in de NRC Next de column van Aaf Brandt Corstius waarin ze schrijft hoe ze haar 4 maanden oude zoontje voor het eerst naar de crèche bracht. Voor mij heel herkenbaar, niet dat de mijne ooit op een crèche gezeten hebben, maar we hebben de oudste wel op de leeftijd van vier maanden voor het eerst urenlang aan een oppas overgelaten. Resultaat net als bij Aafs zoontje; een urenlange brulpartij en volkomen overstuur. De boekjes en de ervaringsdeskundigen weten blijkbaar niet alles en dan: elk kind is weer anders. En die Aaf is heus geen pietluttig type hoor. Wat ik ook begrepen heb, o.a. van haptonoom Frans Veldman, (de baby ís al een mens), vindt de definitieve hechting van een kind aan de ouders plaats rond de leeftijd van 10 maanden. Als je dan een scheiding forceert (als is die maar tijdelijk) kun je grote schade veroorzaken. Hij heeft daar bewijzen voor uit de praktijk. Ik heb niks tegen peuterspeelzalen etc. maar inderdaad, pas als het kind en de ouder er aan toe zijn. Heel verstandig dat je nog even wacht, omdat het niet goed voelt. Waar hebben wij moeder anders onze intuïtie voor gekregen?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oef. Heel herkenbaar, je dilemma. Hier huilde ik tranen met tuiten toen het eerste kdv belde voor 't meisje. En hield ik de boot af. Tot en met nu. En met kind2 twijfel ik ook weer enorm. Want 't meisje gedijt thuis zo enorm goed.

    En dus: dat moederinstinct is toch érgens goed voor? Waarom moeten anders ál die kdv-moeders de eerste paar keer zo huilen bij het afleveren van hun 10-weken oude kroost?
    Het blijft lastig: kiezen tussen werken en kind(eren).

    BeantwoordenVerwijderen
  13. idd jammer, ook dat jij niet bij mij in de wijk woont! dan zou jouw jongste boef soms effekes kunnen komen spelen met al mijn boevenkids hier! ;) herkenbaar! ik heb de luxe dat ik lekker thuis ben bij de kids en met andere kids "werk" terwijl ik hier ben. love it!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Dus je hebt een beslissing genomen? Wat goed!!

    Wij zijn hier heel blij met oma en oppasoma. Moet er wel aan toevoegen dat het met vakanties, ziekte of andere afspraken van onze achterban soms ook wel een heel gepuzzel is hoor, maar dat geeft niet. Zelf twijfel ik met regelmaat of ik niet liever thuis ben bij de kids. Roep dan vooral heel hard dat ik het werk ook nodig heb. Maar is dat zo? Ik weet het (nog) niet...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. oh wat lief...

    het is wat je zegt: ze zijn gewoon erg lang, die wachtlijsten, daar kan jij niks aan doen...tot die tijd is Q lekker thuis...het wat rot nu :-))))

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!