woensdag 3 maart 2010

De bakkerij- deel 1

Las ik daar een paar vraagjes over hoe het nu zit met mij en het werk? Hier alvast een inleidend stukje. Gaat helemaaaaal niet over mij natuurlijk, maar over euh... een kennisje. een vage kennis.

"Dus jij wilt kunt goed overweg met deeg en slagroom, waarom ga je niet naar de banketbakkersacademie?!" riep haar studiekeuzeadviseur lang geleden. Zo gezegd zo gedaan. Leuke studie, ze leerde over de verschillende typen taarten, wat de geheimen waren van een goed kneedbaar deeg en waarom je slagroom in de koelkast moest bewaren.

Na een paar jaar stapte ze met een vers diploma op zak wat onzeker bij haar eerste werkgever binnen, een grote bakkerijketen. Hé, dat hadden ze niet verteld, dat deze wereld bestond! Opeens stond ze tussen een twintigtal andere bakkers, allemaal in hetzelfde bakkersuniform, aan de lopende band goedkope roze glazuur te smeren bovenop de gelige pudding die door een ander groepje ongelukkigen een kamertje verderop werd gemaakt. Het meisje zuchtte soms diep, maar deed braaf wat haar werd gevraagd en probeerde zich niet te veel te ergeren aan domme chefs en aan de hoofdletter-H-haantjes in haar omgeving die allemaal hun uiterste best deden hogerop te komen .

Na een tijdje kwam ze bij een zeer exclusieve banketbakker in de stad te werken. Klein clubje, vollop mogelijkheden. Ze kreeg dubbel salaris, meer verantwoordelijkheden, meer aanzien. Dat was leuk, voor even, maar toch bleef het gewoon weer taarten bakken. En dat is voor een keer leuk, maar dag in dag uit, nee dat ging haar toch steeds meer vervelen. Wat haar ook steeds meer ergerde was het hele circus eromheen. De cultuur, de taal, de maatpakken, de twintig handtekeningen die nodig waren om één kers te verplaatsen op de schwarzwalder kirsch. Maar ja, het meisje was opgevoed in de traditie dat je niet zomaar een goede baan moet laten schieten, dus ze zette door. Volhardend, uithoudingsvermogen, schreef ze op haar c.v. Bang om beslissingen te nemen, twijfelaar, gebrek aan zelfvertrouwen, kraste ze snel weer door.

Toen het meisje haar eerste kind kreeg was ze meer dan overtuigd, er moest méér privé-tijd komen en er kon dus minder tijd op het werk worden besteed. De aanvraag van het (onbetaalde) ouderschapsverlof kon de banketbakker wettelijk dan wel niet weigeren, maar de relatie tussen werkgever en werknemer werd er niet bepaald gezelliger op. En zo ging het meisje langzaam aan maar weer eens om zich heen kijken, op zoek naar een ander baantje.

(wordt vervolgd)

12 opmerkingen:

  1. Ik ben erg benieuwd naar het vervolg over...euh die kennis natuurlijk ;-) Haar cv (die opmerkingen dan) zou zomaar mijn cv kunnen zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heuh ?
    Die kennis deed toch iets IT-gerelateerd ... toch ? Of ben ik in de war.
    Erg benieuwd hoe het verder gaat..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. je maakt het zo wel spannend over dat uhm.. vage kennisje. kben erg nieuwsgierig naar het vervolg.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jaa, stopt het als het net spannend word....kan bijna niet wachten op het vervolg....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ben benieuwd wat je hebt gedaan tussen het 1e en het 3e kind!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een cliffhanger, dat is gemeen.
    Ik ben zeer nieuwsgierig hoe dit verder gaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het lijkt Scheherezade wel! Die hield ook altijd op op het spannendste moment en Zij kreeg ook drie kinderen in de loop van de jaren....... Morgen verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ah mooi gedaan deze stijl. Hou helemaal niet van taart en bakker zijn lijkt mij niks (IT-er ook niet trouwens, maar daar gaat het hier niet over), maar ben heel nieuwsgierig hoe dit verder gaat! Leukleukleuk.....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. dit vraagt om een vervolg... dat wij met spanning zullen verorberen... taart of geen taart!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Huh? Dat had ik dus niet achter die vage kennis van je gezocht! Beetje bakker zijn! (Wel handig, thuis, lijkt me!)

    Ik ben heel benieuwd hoe dit verhaal verdergaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oooo, oké, en nu?? Ik ben benieuwd!!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?