vrijdag 19 februari 2010

Huize Strompel & Co

Zoals Roos gisteravond al streng tegen papa opmerkte: “papa, kom op nou, iederéén heeft wel eens pijn”. Ze bedoelde eigenlijk, kom op, niet treuzelen, geen smoesjes over zere benen, ik wil een verhaaltje voor ik ga slapen en wel NU. (Wat een ongeduld. En zo weinig begrip voor andermans leed. Van wie zou ze dat toch hebben?)
Maar ze heeft wel gelijk, het is momenteel huize strompel hier:

Ik ben vorige week gelaserd in mijn rechterpoot. En toen de arts na de operatie waarschuwde dat het na een dag of 4 wel wat méér pijn kon gaan doen dacht ik dat dat in de categorie “bijsluiter” viel (ze-zeggen-het-er-bij-voor-het-geval-dat-maar-normale-mensen-hebben-er-geen-last-van). Maar hij meende het, begrijp ik nu. AU! Het trekt gemeen. Vooral als ik te lang sta. Tussendoor even liggen helpt echt heel goed, maar dan moet ik wel eerst de zegen van drie kinderen afkopen met veel snoep, zakgeld en een uurtje Nickelodeon. En babymelk met brandewijn.

Maar ook Jeroen heeft een zeer been. Hij is een week of twee geleden onderuit gegaan op het iets te ijzige schoolplein. Hoewel er niets op de rontgenfoto te zien was heeft hij nog steeds pijn bij het traplopen of overeind komen en vooral wanneer Q. een vieze poepbroek heeft, dan slaat de verlamming vrijwel direct toe.

Roosje zelf dan. Was op haar knie gevallen op het schoolplein. Maillot kapot, knie een heel klein schaafje, maar dat doet natuurlijk wel heel erg veel pijn. En dan wil je je de volgende dag NIET aankleden. Géén broek, géén maillot, géén legging meer aan. En kun je, als je toch in je kleding gehesen bent, alleen maar op je tenen naar school strompelen. En als je dan een ongeduldige papa hebt die tegen je roept “kom op, Roos, iedereen heeft wel eens pijn”, dan sla je dat goed in je olifantengeheugen op en kaats je het balletje direct weer terug als je papa steunend en kreunend naar je kamertje komt strompelen voor een bedtijdverhaaltje. En gelijk heb je!
(Maar waarom je moeder ondertussen niet meer bijkomt van het lachen in de kamer ernaast?!)

15 opmerkingen:

  1. Hahahahaha...
    Maaruh, wat een ellende zeg. Kunnen wij bloglezertjes, iets voor je doen? Ik wil Roos wel voorlezen of kan zij misschien jouw laptop lenen dat zij gezellig bij ons bloggers komt lezen? Passen wij de inhoud en het niveau een beetje aan dit weekend. En wat Jeroen betreft, die vage klachten die zijn vaak het vervelendst, iets als een verrekte pees ofzo?
    Ik zou zeggen de hele familie op de bank, voor de Olympische Spelen en de beentjes omhoog (of doet dat juist pijn?). Ik hoop voor je dat er niet nog meer verrassingen in de bijsluiter staan en dat je je snel weer goed voelt, daar heb je het toch allemaal voor gedaan vorige week)..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En zo komt je man erachter dat zijn dochter een vrouw in wording is... ;-)
    Maar al met al is het natuurlijk vervelend, al die pijntjes en narigheid, we hebben weer zon nodig, roep ik al de hele week. Daar knapt heel Nederland van op!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Waarom nou brandewijn in de melk? Kan toch ook gewoon zonder melk?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ahaa de truc is dus veel snoep en nickelodeon. Dat ik daar nou nooit op gekomen ben ;-) Sterkte met alle stijve en pijnlijke pootjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. O, o...al die pootjes. Sterkte. Jij hebt wel humor zeg, dat je daar zo'n grappig verhaaltje over in elkaar draait.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oud en stijf en nog geen tachtig! En is het niet geweldig als blijkt dat kinderen heus wel alles horen wat wij zeggen... Beetje jammer alleen dat ze juist dat wat ze niet moeten onthouden wel onthouden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Arme Strompeltjes! Hopelijk zijn jullie gauw weer op de been/ beter te been!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha, hier een bericht van tante Strompel. Die foto van die rollator is leuk, maar ik heb (serieus!)nog twee krukken plus een heuse rolstoel in de aanbieding. Van toen ik zulke helse pijn had dat niemand wist wat het was, waarvan ze nu na elf weken denken dat het wellicht een hernia is/was en ja, als het nu nog niet uit zichzelf over is, dan wordt de kans daarop wel een stuk kleiner..... De medische stand gedijt volgens mij op 'gewoon niks doen, en met een meelevend gezicht pappen en nathouden. Komt u na twee weken maar weer terug. O ja, en hier is de (forse) rekening. Maar ik wens jullie alle drie, en bij Roos is de kans daarop het grootst, met Mammalien als goede tweede, dat het ECHT uit zichzelf weer over gaat. En gauw ook, nondeju.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. De waarheid komt uit de kindermond.
    Veel beterschap voor jullie allemaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach arme jullie allemaal. Ik hoor het haar al zeggen: kom op, papa, iedereen heeft wel 'ns pijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ok, het is helemaal niet leuk natuurlijk, al die pijn(tjes) en kwaaltjes, echt niet, maar meid wat weet je het weer op te schrijven ;-) Zie het zo voor mij..
    Hoop wel dat het snel weer wat beter met jullie gaat..beterschap!!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Eeehhh... tijd om een 'oudevandagen-woning' te betrekken bij jullie dus?? Gelijkvloers? Geen trappen? ;-)
    Nee hoor: beterschap met alle 4 de beentjes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @Wondelgijn: dank! het zijn er maar 3 hoor...

    BeantwoordenVerwijderen
  14. gna, gna, heerlijk zo'n klein vrouwtje erbij in huis.
    altijd gemakkelijk in de strijd tegen het mannenkamp.
    succes met je pootje, want dát vind ik écht zielig.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!