woensdag 10 februari 2010

En zo vallen wij dus af (met dank aan het consultatiebureau)

"Nou, daar is hij bijzonder vlot mee", was de mening van de juf van het consternatiebureau vanmorgen. Nee, hij loopt nog niet, spreekt ook nog niet met twee woorden. Dit keer ging het om zijn voorkeur, of liever gezegd afkeur, van bepaald eten. Die Olvarit potten met groenten, ja. De stoofpotjes, de bruine bonen, brood met stroop, dat blieft meneer. Rood en bruin, dat lust ie. Groene groenten krijgen we er slecht in, en alles wat geel is, dat weigert ie. Kleurenblind is hij alvast niet.

Ach ja, wij kijken er niet meer zo van op, onze kinderen zijn nu eenmaal erg kritisch. En vaak vindt men dat een mooie eigenschap, of geldt dat alleen maar als het om volwassenen gaat? Tegen etenstijd worden wij als ouders van gespierde spijker formaat kinderen er in ieder geval wel eens erg ongeduldig van.

Diezelfde juf van het cb die een paar jaar terug over de lengtegroei van de oudste de onvergetelijke woorden sprak "maak je je zelf zorgen?" (ja, sindsdien wel ja) had nu weer een leuke. Minizoon had het namelijk gepresteerd om in de afgelopen twee maanden niet aan te komen. Helemaal niets. Zijn lengte was nog wel keurig doorgegroeid en zat nog steeds op de gemiddelde lijn, maar de lijn van het gewicht zakte naar de onderkant van de grafiek. Gespierde spijker dus. Alweer. Maar dat dat bij onze oudste(n) ook zo was gegaan vond ze geen argument.

Wij zijn inmiddels niet alleen ervaren met kritische kinderen maar ook met paniekzaaiende consultatiebureau juffen en knikken braaf ja en amen, we komen tussendoor zeker niet wegen zoals aanbevolen.

Thuis even de andere twee grafieken nagekeken, met twee keer een stukke waarop een behoorlijk vlakke lijn bij het gewicht te zien was. Bij de een vanaf 5 maanden, bij de ander vanaf een maand of 7, net als nu. En toen viel het kwartje. Tijgeren. Kruipen. Optrekken! De periode waarin de beeb opeens het licht ziet en in plaats van plat op de rug te blijven liggen opeens alles maar dan ook alles wil zien, horen en opeten, overal wil komen en zich dus de hele dag druk ligt te maken als zeehondje op het droge. En dat kost wat calorieën!

Dus, met dank aan het consultatiebureau voor de tip: ik ga het ook doen. Op mijn buik en ellebogen het hele huis door. Dat scheelt mij zo een kilo of vijf aan het einde van de maand. En een nieuwe spijkerbroek omdat de knieën dan versleten zijn. Maar dan kan het wel gelijk een broek van een maatje minder worden.

24 opmerkingen:

  1. Hoef je meteen niet meer te stofzuigen ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Suf cb... Ze zijn ook overal hetzelfde! En als je kind het eigenlijk gewoon lekker doet, laat die Miepjes dan maar kletsen.

    Weeguurtjes, hoe komen ze erop?!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een tip !! Toen ik met de tweeling voor de 7 jaars controle moest, vroeg ze aan de jongens of ze wel genoeg te eten kregen thuis !! Ook mijn opmerking over de grote broers en vader maakten geen indruk....Werd er bijna depri van, bijna he !!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gewoon niet meer gaan, is dat een optie? Bij ons in Lopik heb ik gelukkig een leuke band opgebouwd (dat moet haast wel met zoveel kinderen, ik ben vaste klant).

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha. Het komt wel goed hoor. Hier kwam ook wel eens de vraag, of de jongens wel genoeg eten. Ik: "Nee dat ziet u toch, hun moeder eet alles weg, daarom ben ik zo dik en de jongens zo dun"

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wahahahaha, ik zie je al tijgeren! lol! cb.... tja.....ik doe het op mijn gevoel en haal de tips van hun eruit die erbij passen. worden de kids hier gezond groot van, dus werkt voor degenen die er wat dat betreft toe doen. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De CB-afvalmethode. Ik zou er octrooi (of hoe dat dan ook heet) op vragen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Jos: dat ligt er aan hoeveel uitgespuugde melk je op je kleren hebt zitten!

    @Kikkertje, Karien: ach, je hebt wel weer inspiratie na zo'n bezoekje, dus ik vind het meestal wel een leuk uitje. Verder ben ik toch eigenwijs genoeg om mijn eigen conclusies te trekken.

    @Huize Steem: volgens mij ben jij veel te blij om daar depri vn te worden, haha. Gelukkig maar!
    Dus eh, ook spieringen bij jullie!?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ach ja, ze hebben altijd wat te zeuren hè? Wacht maar tot ze pubers zijn, dan zijn het net kliko's want echt, ze eten hier álles en de hele dag door! Maar gelukkig worden ze er niet dikker van, dan komt natuurlijk omdat ze op school zo druk zijn.... *kuchkuch*

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik zou zeggen: tot niet meer ziens op dat consternatiebureau. Met gezond verstand kom je een heel eind.
    Als kinderen gaan kruipen en optrekken, dan gaat het babyspek (sorry, zo noemden wij dat) eraf en komen ze dus een tijdje niet aan. En bij pubers krijg je dat weer. Bij mijn oudste bijvoorbeeld die nu voor het 2e jaar naar de middelbare school fietst (10 km pd), daar behalve gewone lessen, ook 3 x per week sport heeft (en in haar eigen tijd ook nog 3 x per week hockeyt), nou daar kun je instoppen wat je wilt, ze komt geen grammetje aan. Weg babyspek, weg kindervet.

    Leuke foto heb je trouwens rechtsonderaan in je sidebar: je oudste is heel blond he. Mooie foto!

    Groet Roelien

    BeantwoordenVerwijderen
  11. das een goeie!
    én.....vooral kritisch zijn met eten!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. hhahahhaa goeie tip, hier ook zo'n gespierde spijker, heeft ie van zijn moeder whahaha.
    de kinderarts zei altijd: zolang er maar lengtegroei is!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Bij ons consternatiebureau was de mening van de arts: als het mis is, eten ze dus helemaal niet. Zolang kindje verder gezond is en lekker groeit, lekker laten doen.
    Kan ook zijn dat de arts en verpleegkundigemeneer al erg ervaren waren en eigelijk nergens van leken te schrikken.
    Dat kindlief met ut huisbezoek (met 1,5) al lekker aan het ouwehoeren was (in verstaanbare taal)was alleen maar goed.
    Ben altijd heel blij geweest met ut consternatie bureau hier. Maar heb idd wel anders gehoord.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. @Hanneke: ja hoor, alleen maar snoep en chips krijgen ze. Want dat is tenminste lekker. Oja, en kale pasta zonder saus, groente of vlees

    @Roelien: oudste denkt dat hij dat blonde van mij heeft, ik heb nog maar niets verteld over kappers en potjes verf... Maar de wit-blonde genen zitten bij zowel papa als mama in de familie. Net als de bruine van dochter. Hoe minizoon uitgroeit qua kleur is nog even een raadsel...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ha Mammalien: wat die woordverificatie betreft, dat is mij ook al eens opgevallen (laatst tikte ik een reactie op een grieks recept, krijg ik als woord: mezze en dat is volgens mij een soort tapas, ook tikte ik een keer een reactie bij iemand die ziek was, kreeg ik illness en ook kreeg ik een keer hoela toen ik een flutreactie had geschreven, vond ik ook zo grappig)
    Misschien is het wel leuk om de woordverificatie over te tikken in de reactie (als laatste woord), eens kijken hoe dat er uit ziet..

    PS: Hier is de verkoudheid ook weer helemaal terug, grrr. Sterkte!

    Groet Roelien

    BeantwoordenVerwijderen
  16. En dan volhouden, want de zomer komt er aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik vind dat jij zó leuk schrijft! Zo. Die kun je in je zak steken :)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Haha, nou ik denk dat ik binnenkort ook maar tijgerend door t leven ga. Wie weet.... vliegen die kilo's eraf. :)
    Maar herkenbaar. Hier dochterlief die consequent vanaf de 7-8 mnd haar warme hap weigerde. Maakte niet uit of ik het zelf kookte of dat t uit zo'n vies potje kwam... madam draaide standaard haar hoofd om. Nog steeds kost het veel vleiwerk haar iets van warm avondeten te laten eten..

    BeantwoordenVerwijderen
  19. LOL, wat een goede tip! Ik ga het ook doen, als de beeb er eenmaal is. Gewoon met de beeb meebewegen, dan ben ik binnen een jaartje weer helemaal in vorm (en hopelijk een beetje meer ;))

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Hahahaha, wat heb je dat weer leuk geschreven en zo herkenbaar! Met de meiden en met jongste heb ik vergelijkbare verhalen. Gelukkig kent het CB ons al wat langer en doen ze niet (meer) moeilijk. En als ik dat zo lees heb jij het ook helemaal door. Gewoon lekker je eigen gevoel volgen en dat is dan ook een voordeel van de jaren ervaring, he? Good for you!!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Kijk, Vrouwe Mamma-Lien,
    Daar kan ik van meespreken. Ik ben al heel mijn leven gratemager en mijn moeder maakte zich daar in mijn jonge jaren erg veel zorgen in. Eigenlijk was er niets aan de hand, maar zij had de Tweede Wereldoorlog meegemaakt en wij moesten aansterken, want voor je het wist was het weer oorlog en zat je zo weer zonder leeftocht. Toch?
    En nu? Nu ben ik 55 jaar en nog altijd vel over been, maar ik mankeer niks. En eten, maar eten dat ik kan! Laat maar komen die frietjes en dat biefstukje. En dan mag ik daar graag een flinke klodder mayonaise op zien! HOERA!!!
    Met vriendelijke groeten,
    De Drs.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Haha, ik zie je al gaan! Succes ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. woehahahahaha!!! ik zie het zo voor me! schitterend dit...hoe kom je erop.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!