zaterdag 23 januari 2010

Schoonmaaksters en andere ellende

Dank voor alle steunbetuigingen op mijn blog van gisteren. Het is waar, onze relatie is niet perfect. En bij zoveel relaties zit het 'm vooral in de communicatie. We hebben elkaar gewoon niet zoveel te vertellen. Nouja, zij mij wel, maar dat wil ik dan weer niet horen.

Aan de andere kant, zij doet precies waar wij voor betalen, namelijk schoonmaken. Het ouwe, degelijke schoonmaakwerk. En de extra undocumented features in de vorm van niet al te subtiel geformuleerde tips en ongevraagde meningen neem ik maar gewoon op de koop toe.

Inmiddels weet ik toch een klein beetje het een en ander van werksters, en van mezelf als werkgever - soppen, niet zeiken en mij vooral niet lastig vallen, en het valt niet mee om een goeie te vinden. We begonnen met S., die was perfect. Ze kon geweldig schoonmaken, had goeie tips zonder opdringerig te zijn. Een aardige leuke jonge moeder die onder schooltijd wat wilde bijverdienen, zonder verdere verplichtingen. Helaas is ze na een paar jaar weggekocht door een schoonmaakbedrijf dat haar meer geld en meer zekerheid bood.

Toen kregen we B., een Poolse die net in Nederland was. Ze was vast niet onaardig, maar aangezien mijn Pools nogal beroerd is en zij drie woorden Nederlands kon, verliep de communicatie vooral via de mail met haar Nederlandse vent. De Poolse schoonmaakslag, die viel ons echter wat tegen. Gaf ik de opdracht "badkamer schoonmaken" dan trok ze onkruid uit de tuin. Her-inrichtte de servieskast of ruimde de kamer van zoon op, waarbij ze de playmobiel en de puzzelstukjes in een beweging in de doos met legoblokjes flikkerde zodat wij 's avonds een uur bezig waren het weer te sorteren. Mijn pareloorbellen heeft ze zo goed verstopt dat ik ze nog steeds niet teruggevonden heb.

Toen kwam G., een (perfect Nederlands kletsende) Marokaanse. Aardige meid, echt waar. Kon er prima mee overweg. Maar helaas, de schoonmaakresultaten vielen nogal tegen. Alles onder de 50 cm hoog en boven de 150 cm vond ze blijkbaar nogal lastig. En toen de keuken definitief dichtgeslibt was hebben we haar ingeruild.

Na het een paar weken zelf geprobeerd te hebben (en ontdekt dat onze talenten en interesses op een ander vlak liggen) toch maar een nieuwe poging gedaan iemand te vinden. Een kennis van een kennis van een kennis, en dan haar zus. Met als resultaat, zie onder. Ruwe bolster, blanke pit. Volgens mij schrobt ze haar pit net zo hard schrobt als onze wc. En hij is nog steeds niet met donkere lak bewerkt, geloof ik.

9 opmerkingen:

  1. Ieder voordeel hebt zn nadeel. Maar eigenlijk: ik zou ook best zo'n poets-mevrouw willen. Want ik hou helemaal niet van schoonmaken, en de verdeel-afspraken (hij de wc's en ik de keuken, het stofzuigen en de was) die ik heb met Huisgenoot werken eigenlijk ook niet.
    Dus eh, waar haal ik zo'n ruwe bolster?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, ik vind dat schoonmaaksters nog niet zo beroerd verdienen. Hier vragen ze zonder problemen € 15,00 per uur (zwart). Ach, sinds ik parttime werk (en vriendje ook nog maar vier dagen per week terwijl hij in die vier dagen bijna 50 uur maakt) is onze schoonmaakster verleden tijd. We kunnen het namelijk best zelluf, al heb ik er een gruwelijke hekel aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ben benieuwd wat jou baas van jouw werkprestatie,s vindt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Beste Anoniem, mocht je je door mijn verhaal persoonlijk aangevallen voelen dan spijt me dat.
    Jammer dat je als anoniem reageert en jezelf niet bekend maakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mokkel zeg die Anoniem. Ja, da's lekker lullen als je je naam niet kunt schrijven omdat je maar 3 hersencellen hebt. Tsss.
    Maar goed, ik heb genoten van beide blogjes en je ziet maar weer: je hebt ze in alle soorten en maten 'schoonmaaksters' Ik heb er geen maar zou het best willen, ik heb nl andere talenten dan schoonmaken. En dat weet m'n baas ook (voor Anoniem het zich afvraagd...)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nou, breek me de bek niet open! Ik heb een lange, lange historie met schoonmaaksters. Ik zou er makkelijk een boek over kunnen schrijven. Eerlijk is eerlijk:een goed schoongemaakt huis is heerlijk! Dus neem je allerlei andere (on)hebbelijkheden op de koop toe. Als het schoonmaken ook nog tegenvalt, neem je ze niet op de koop toe, simpel genoeg zou je zeggen. Helaas ligt het niet zo eenvoudig, maar het maakt je leven wel weer spannend, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oei, laat ik me maar goed voorbereiden. A.s. maandag komt ze voor het allereerst, onze schoonmaakster. We hebben er tot nu toe nog nooit een gehad, en ik voel me nu zo mutserig...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben blij dat mijn baas blij is met mijn schoonmaakkunsten :0)
    Alleen dan wel weer jammer dat ik alles gegeven heb na een ochtendje werken, dat ik er thuis eigenlijk niet zoveel zin meer in heb. Maar voor ik eraan ga beginnen om mijn huis door een ander te laten soppen, moet er wel heel wat gebeuren, want moet er niet aandenken dat een ander aan MIJN spulletjes zit en mij gaat zitten bekritiseren (dat kan ik nl zelf heel goed!) :0)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hihihihi, ik loop er de laatste tijd ook wel erg aan te denken! Want 34 uur werken, 8 uur reistijd, studie, kinderen én een man maakt dat ik bijna geen tijd heb om de grote klussen te klaren (zoals badkamer, keuken, w.c., ramen zemen e.d.). Ik moet alleen nog dat decadente gevoel van me afzetten... Ik werk er tenslotte hard genoeg voor! (en schoonmaken is ook al geen hobby van mij.... en dat is een understatement... ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?