zondag 15 november 2009

Maar waarom dan?

Ik hoorde op de radio een interview met iemand die verstandelijk gehandicapten mensen met een kinderwens begeleidt. Haar eerste vraag aan een stel met kinderwens was altijd WAAROM ze eigenlijk een kind wilden. Eigenlijk best een logische vraag. Maar best een moeilijke. Ik moest er zelf even diep over nadenken. (Niet dat ik er spijt van heb hoor, in tegendeel)

En jij? Even los van of je al dan niet hebt, en moeder natuur meewerkt als je besluit dat je het wel graag wilt:

WAAROM wil(de) jij (ooit) kinderen hebben? Of, als je ze niet wilt, waarom niet?

14 opmerkingen:

  1. Waarom ik kinderen wilde hebben? Omdat het altijd al een droom van me is geweest, simpel. Omdat ze mij toch altijd weer blij maken, ik heb meer een doel in mijn leven met kinderen denk ik. Sommige mensen zoals mijn oudste zus heeft geen kinderen omdat haar man het absoluut niet wil.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waarom? Als bevestiging van onze liefde en omdat we er na 5 jaar 'aan toe waren'. En ik weet dat dat niet zo lekker klinkt voor stellen die geen kinderen kunnen krijgen, maar we hebben bewust voor kinderen gekozen toen onze relatie stabiel genoeg was en de basis van ons huwelijk stevig was. Ik ben blij dat we ze hebben (zie laatste blogje!) maar nu ze ouder worden, vind ik het wel steeds leuker worden. De baby-tijd was niet leuk nl door verschillende oorzaken en omstandigehden. Zou die tijd nooit meer over willen doen daardoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Weet je dat ik daar nooit echt over nagedacht heb? Het paste gewoon toen op dat moment. En het gebeurde ook nog en ik vind het geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zat er op het moment totaal niet op te wachten eigelijk. Maar ik ben dan ook zo'n vreemd geval....
    Maar nu zou ik niet anders willen en stiekem er heus nog wel 1 bij. Gewoon omdat het zo heerlijk is om met zo'n klein wezentje te kunnen futselen en hoewel ik lichamelijk gezien nog werelden van tijd heb, is het toch wel iets dat ik wil doen voor ik 30 ben ofzo.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat was gewoon een gevoel. Geen rationele redenen.

    Dank voor je leuke mailtje en beterschapswens!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Omdat ik zo blij ben dat mijn ouders besloten mij geboren te laten worden. Het leven mogen vieren! Dat wens ik mijn kinderen ook toe...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ohh. zo veel problemen met mijn eigen moeder. moet er niet aan denken dat ik dezelfde ellende op mijn eventuele eigen kinderen stapel. en daarbij, luiers verschonen om half 7 's ochtends op zondag, is ook niet echt iets waar ik nou naar uit kijk. =)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Pfff, ik dacht de eerste 29 jaar van mijn leven dat ik geen kinderen wilde. Waarom? Dat duurt te lang om uit te leggen, ik was in ieder geval met andere dingen bezig. En op een dag out of the blue was ik met niets anders meer bezig dan met het hebben van een kind. Nee, het liefst vier. Het gevoel was er opeens. Als een obsessie. Gelukkig had manlief wel oren naar dit verlangen en bleek het beider wens om een gezin te starten. Vier weken later was ik zwanger. En ik heb nog nooit 1 seconde spijt gehad. Ik geniet enorm van mijn gezin. Het zijn er alleen geen 4 geworden, maar 3 (en een hond, die inmiddels even oud is als de jongste: ook 9)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. jeetje wat een moeilijke vraag
    waarom wilde ik kinderen?
    omdat ik niet eenzaam in een bejaardentehuis wil zitten zonder bezoek? zoiets?
    nee, zonder gekheid, het is gewoon een gevoel, een gevoel van heel veel liefde hebben en die heel graag aan een kind wil geven..

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Eigenlijk dacht ik pas aan kinderen te beginnen als ik de 30 gepasseerd was, een vette baan zou hebben, een enorm huis en een paar goeie reizen achter de rug zou hebben.

    Goed. Na een paar mooie reizen, veel praten over hoe het later zou zijn met kinderen, een vet huis en een vet salaris later, was ik toch 'zomaar ineens' zwanger van 't meisje. En ik heb absoluut geen spijt van het moederschap. Een oergevoel: voor dit kind ga ik door het vuur, doe ik alles, geef ik alles op. Zo eigen, zo geliefd. Ik vind mama zijn nog veel mooier dan ik ooit gedacht had, en ik zou er werkelijk alles voor opgeven!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. weinig mensen staan er echt bij stil... pas als je niet meteen in de mogelijkheid bent om er te krijgen ga je er mss wat meer bij stilstaan...
    het gevoel was er bij mij ook lang niet, dan ineens wel, zo rond mijn 32ste, maar zat toen in een niet zo leuke relatie die even later ook geëindigd is, en daarna werd ik ziek en nu kan het niet meer...
    maar eigenlijk zou je een kind op de wereld moeten zetten voor het kind zelf, en niet omdat jij het zo graag wil, toch?! maar of daar vaak bij stilgestaan wordt?!
    ik zie gewoon heel graag kids!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik wilde ze gewoon altijd al. Ik paste als kind al op, ik was dol op kleine kinderen...vanaf het moment dat ik een klein meisje was. Geen kinderen krijgen was nooit een optie. En jij?

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oei Repel. Moeilijke vraag (-:

    Als meisje was ik er niet zeker van. Heb nooit gedacht aan wel of niet. Ik zou wel zien. Ik was wel altijd een goeie pluche berenmoeder. En met de poezen was ik ook heel lief en zorgzaam. En vond het geweldig toen zus (13 jr ouder dan ik) zwanger was. Heb de hele "ouders van nu" uitgespeld op "zwanger-week-voor-week" en embryo-foto's, en eerste babyjaar.

    Moet zeggen dat ik wel wat afknapte op het moederschap toen zus dus met een vervelend kind dat alle aandacht opeiste elke week op bezoek kwam. Ik 18 en met een hoofd vol andere dingen, zij alleen maar over kinderen kon praten...

    En toen was ik een jaar of 32, en begon het te kriebelen en wist ik het zeker. IK WIL ZWANGER WORDEN. IK WIL EEN KIND. (Manlief tekende op het tekenblok van mijn kleine nichtje, bij mijn ouders thuis een vette tikkende biologische tijdbom met mijn leeftijd erop...)

    En gelukkig lukte dat. En wegens succes daarna nog tweemaal herhaald. (En euh.. als ik nu heel veel geld win, genoeg voor een groot huis, vier studiebeurzen, een plastisch chirurgische ingreep en een au-pair, dan euh.. wie weet!)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Zelf heb ik een geweldig leuke jeugd gehad met schatten van ouders, en zo ook manlief. Het leek ons ook wel spannend hoe kindertjes met een beetje van hem en een beetje van mij zouden zijn! Na jááren van proberen (en met een beetje van icsi ) weten we hoe het is en hoe dat uitpakte ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Heeft iemand de UIT knop al gevonden?

Ken je dat? Je schrikt wakker, 's nachts om een uur of vier meestal. En dan kun je niet slapen. Je hebt een goed stel hersens, dat overd...