donderdag 29 oktober 2009

Opruimen en opvoeden

Vandaag was de werkster er weer eens. En ze heeft alles opgeruimd en schoongemaakt, wat overigens hard nodig was. Maar goed, opgeruimd, dat is het altijd maar even. Dus mocht ik na een lange werkdag op kantoor) alsnog aan de bak. Eten opruimen, vaatwasser, wasmachine, was sorteren, dochter in bed stoppen.

Papa hielp ook. Met de DS onder zijn arm stuurde hij Janick naar boven ("ga zo maar slapen"). Yeah. Goed plan. Maar niet heus. Zelf slapen gaan nadat het hele bedritueel is geweest en hij nog even lezen mag, dat kan het ventje van 6 prima. Maar nog in vol ornaat, zonder tanden poetsen met een Nintendo DS naar bed... No way.

Dus ik al met een geirriteerde kop weer terug naar Janick's kamer. "DS uit, uitkleden!". Het ging niet van harte, maar de DS ging uit. Toen geprobeerd uit te leggen dat je je kleren ook in de wasmand kan gooien in plaats van op de vloer. Dat deed hij niet. Gewoon niet. Dus daar sta je dan. En dan? Dreigen? Uitleggen? Opgeven en weglopen en mijn kop tegen de muur stoten (waar ik veel zin in had...)??

Ik ben uiteindelijk heel rustig gaan uitleggen WAAROM opruimen soms zin heeft. En toen kreeg hij opeens in de gaten dat ook de werkster bezig was geweest. Nogal rigoreus. Al zijn legobouwsels, plastic reptielen, alle knikkers die hij zorgvuldig op een vierkante meter vloerbedekking had "opgeruimd", waren verdwenen. De grond was keurig gestofzuigd, het zag er superschoon uit, maar de spullen zaten in een grote ton.

En Janick werd boos. En moest huilen. En alle zooi kwam uit de ton en en werd precies weer op de vierkante meter uitgestald. Opruimen-anders-kan-je-niet-schoonmaken en opruimen-anders-raak-je-het-kwijt uit mijn betoog komen gewoon niet aan. En nu is hij verdrietig. Snap ik wel een beetje hoor, had ik vroeger ook als er voor me was opgeruimd...

Maar ik ook. Want ik weet het even niet meer. Moet ik maar accepteren dat als ik het niet (heeeel voorzichtig) opruim het hele huis een grote bak met puin wordt? Aan mij de keuze... blijkbaar ben ik de enige die zich er druk om maakt.

7 opmerkingen:

  1. Tja, je hebt viezigheid en gezellige rommel, denk ik altijd maar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, daar ben ik het helemaal mee eens, tenminste als het over jouw huis gaat. Zelf kan ik het helemaal niet: loop te tieren over sokken die niet in de wasmand liggen maar onder het bed (ik heb het nu over de kids) en ik kan helemaal uit mijn dak gaan als ze leuk gespeeld hebben maar dat dan 6 weken laten staan. Niemand kijkt er naar om maar iedereen breekt zijn benen over de troep. Ik ben dan wel zo achterdochtig, dat ik ze er gewoon van verdenk dat ze te lui zijn om het op te ruimen. Niks gezellig gespeeld en dus gezellige rommel, ze hebben gewoon geen zin om het op te ruimen....Maar ja, zolang er geen muizen en ratten op afkomen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kan niet gaan eisen van m'n 6 jarige dat hij alles heel netjes opgeruimd houdt. Dat kan ik namelijk zelf ook niet.
    Heb daar met hem wel afspraken over. Zo hebben we 1 dag per week waar we allebei iets moeten opruimen.
    Het is dus nooit echt netjes, maar zo loopt ut de spuigaten niet uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het hele huis... hmmm, dat hoeft niet. Maar op zijn eigen kamertje... dat kan je wel een beetje accepteren, toch? Lekker zijn eigen dingetjes, heerlijk neergepoot op de plaatsjes, die ze echt niet vergeten. Nee, daar moet niemand aankomen. Gewoon omheen gaan, je ziet het vanzelf als hij er niets meer mee doet. Dan kan het alsnog opgeruimd.... (zei een moeder die hetzelfde probleem heeft en deze week de complete lego-straat naar boven heeft gesleept, plus een ridderkasteel met playmobile-ridders en piraten, omdat ik het gewoon ZAT werd in mijn woonkamer..... ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jaja, jullie klinken net als ik als ik het heb tegen de buurvrouw heb. Maar wacht maar tot ik een foto heb gemaakt van "de dingetjes" en waar dat dan allemaal ligt... (-:

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn kinderen vinden mij 'eng'. Ik hoef maar met een grote vuilniszak te kraken, en ze beginnen al rond te rennen op om op ruimen.

    Mijn motto is tegenwoordig: 'Als jij het niet opruimt, dan ruim ík het wel even op. Met een vuilniszak!'

    BeantwoordenVerwijderen
  7. opvoeden = dreigen
    dat is mijn motto :)
    hier gooien ze hun kleren wel in de was want anders...
    -een week geen DS
    -vroeg naar bed
    -spruitjes eten

    en tja, het helpt, misschien is het niet pedagogisch verantwoord maar aangezien ik alleen op mijn werk pedagogisch medewerker ben en thuis niet, vind ik het prima :)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!