vrijdag 23 oktober 2009

Hahahardlopen

Ik heb geen boerenkool gegeten gisteren, maar vieze vette diepvriespizza. Dus toen de kindjes
gevoed en gebadderd waren en (bijna) in bed lagen ben ik maar even lekker gaan rennen.

Jaja, u denkt, die mammalien die zegt daar helemaal niets meer over, het was een goeie grap dat ze er ooit aan is begonnen, maar ze is er vast al snel weer mee gestopt. Maar nee, ik ben echt een bikkel, en een doorzetter. En hoeveel tegenwerking ik ook krijg (wind, kou, regen, hondenuitlaters, te licht, te donker, geen oppas, net gegeten en meer smoesjes).
Want mèn, het werkt echt!! Hoe vaker je gaat, hoe makkelijker je loopt. Waarom moet ik daar pas nu, met mijn ouwe, stramme, uitgedijde lijf achterkomen? Wáárom, denk ik elke keer onder het lopen, heb ik op school nooit een gymleraar gehad die mij dát heeft laten begrijpen?

En denk nou niet dat ik als een hinde door de wijde omgeving huppel. Maar ik kan inmiddels al wel verder dan het hekje van de buurman waar ik de allereerste keer geheel buiten adem moest stoppen. Ik kom al verder, veel verder toch zeker een hekje of drie en na even uithijgen nog weer eens een stuk.

Maar goed, dat wist ik al. Al verbaast het me nog elke keer. Wat ik nog niet wist, een bijwerking is dat ik onderweg opeens zoveel RUIK! Nou sta ik niet bekend om mijn enorme reukvermogen om mijn enorme reukorgaan, zeg je? dáár hadden we het niet over ja) maar ik ruik ineens vanálles onderweg. Frisse lucht, bloeiende struiken, gemaaid gras (uhl!), hondenpoep, de groencontainers, vieze brommertjes op kilometers afstand. En thuis, tja, thuis opeens weer die pizza. En toch, uitermate tevreden met mezelf en mijn prestatie ben ik op de bank gezakt. Met een glaasje water erbij naar De Expeditie gekeken, waar er lekker aan koeienogen geknabbeld werd. En weet je, die rook ik ook.

6 opmerkingen:

  1. Knap hoor, dat hardlopen. Sinds ik werk is het versloft, maar ik wil dus weer wél beginnen met lopen.

    En gatnogantoe, wat was het ranzig gisteren bij de Expeditie. Ik heb twee jaar terug dus écht kotsend boven de pot gehangen en nu kijk ik het met m'n handen voor m'n ogen als ze aan de koeienhersens of ogen moeten. En gisteren heb ik weer zitten kokhalzen van ellende, wat is het toch vies. En die ***Igor...gewonnen hè? (als Jeroen er maar niet uit gaat, da's net zo'n lekker ding!)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb ook regelmatig hard gelopen, toen de hond nog leefde
    een tijdje terug heb ik het hardlopen weer opgepakt maar toch heb ik er zo in mijn eentje geen aardigheid aan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het stoer! Gemaaid gras is niet zo verkeerd om te ruiken, maar hondenpoep. Blergh!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ah, het rennersvirus heeft ook jou te pakken! Lekker is het he. En al helemaal met koud weer. Zo lekker....runners high...

    Keep it up girl!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Knap hoor!
    Ooit wel gedaan, en na een tijdje ging het heel makkelijk. Maar toen gingen we verhuizen (ver weg van mijn werk, dus geen tijd), toen kreeg ik een kind, en toen nog één. En toen ben ik weer eens begonnen met een 'debielen-schema'. Maar helaas, mijn doorzettingsvermogen is kwijt. Of misschien moet ik eens iets aan 'mn onderkant' doen. Wellicht loopt het iets fijner hard als ik niet het gevoel heb dat ik zaken verlies...
    *neemt zich nu voor om er écht eens iets aan te doen*

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik doe het tegenwoordig maar op de loopband van de sportschool. En op een of andere manier werkt dat toch beter - waarschijnlijk doordat je een jaar vooruit contributie moet betalen.. =)

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?