donderdag 24 september 2009

Bedankt en tot ziens

Ken je dat? Van die papa’s en (vooral) mama’s die zich erg druk maken om hun kroost na het speelafspraakje de juiste dingen te laten zeggen en doen. Waarschijnlijk voornamelijk om de schijn op te houden tegenover de ouders van de tegenpartij dat hun kind natuurlijk wel manieren heeft en dat het feit dat dat kind je huis compleet heeft afgebroken werkelijk niets maar dan ook niets met hun opvoeding te maken kan hebben. Dusseh, “even opruimen”, en “zeg maar: dankjewelvoorhetspelen en totziensjanickwehetwasleukkomjevolgendekeerbijons en dankuwelmamavanjanickhetwasechtheelergfijnbijutezijnenbedanktvoordesoepstengelenhetglaasjewatergevolgd door een sissend “enNUishetverdorieafgelopenwantnuwemoetenwegditisdelaatstekeerlegdief*ckinglego-NU-NEER. De kinderen staan er een beetje suffig bij en doen, na wat dreigementen, met frisse tegenzin wat er van ze verlangd wordt. Of niet.

Maar deze week ben ik tot inkeer gekomen. Na weer wat vruchteloze pogingen tot het laten horen van wat loos beleefheidsgebabbel uit de mond van mijn zoon draaide ik me om, zwaaide vriendelijk naar de mams van de tegenpartij, en besloot dat de kids het maar gewoon zelf moeten uitzoeken, 6-jarigen onder elkaar.

De boys keken elkaar opgelucht aan en gaven een high-five. Waarbij ik mijn zoon betrapte op een zeer relaxte glimlach en een echt gemeend: he maatje, het was leuk, he, we doen het snel weer!

5 opmerkingen:

  1. ja hum, da's eigenlijk wel beter ja. (***schaamrood***)

    ik roep bij het afscheid ook altijd: "en wel goed naar de mama van vriendje luisteren he?"

    eigenlijk ben ik dan mezelf aan het indekken: dan lag het niet aan mij als hij niet luisterde, want het was wel mijn bedoeling.

    weet je wat: ik ga deze actie 1-op-1 overnemen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @repel: geen schaamrood hoor..

    Weet je wat grappig is, na dit verhaal geschreven te hebben stond ik net op het schoolplein en ik hoorde echt ALLE moeders kwetteren "zeg maar dag tegen Bibette" en "zeg maar tot morgen Felix" en "zeg maar dit en dat".. alllemaal op dat kir-toontje bedoeld voor andere moeders. Moest er stiekum een beejte om lachen...

    Een voorbeeld geven of eens iets uitelggen is oke, maar maar elke dag voorgezegd worden waar je beste vriendjes bij zijn, dat vinden kinderen ook irrirant (weet ik nog)...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als de vriend van onze jongste (bijna 15) weggaat, zegt hij dus nogsteeds: bedankt voor alles! Waarbij ik me dus iedere keer weer afvraag wat hij met 'alles' bedoelt. Ik doe nl helemaal niets, drinken en eten pakken ze zelf... Nou ja, het zal er wel ingeramd zijn, denk ik dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahahahahaha!! En ik maar altijd denken dat het aan mij lag. Phew! Ik ga gewoon je voorbeeld volgen.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!