zaterdag 15 augustus 2009

Doe eens iets leuks met de kinderen

Het is vakantie, dus we doen "iets leuks". Ik, zoon van 6 en dochter van 3 bijna 4, maar dat ze NU nog 3 is scheelt enorm in de prijs, ik ga het nog een tijdje volhouden, dat 3 jaartjes!


Voertuigen, altijd een prima thema in groep 1 en 2. Ook oma komt er goed mee weg op haar dagjes "uit" met de kinderen. Het plan viel dan ook in goede aarde. Eerst met de bus naar de stad, dan met de boot. Een gróte boot, mét dak want die half-gare, leeglopende rubberkano op het watertje voor ons huis bleek toch wat eng, zeker na mijn dreigement dat wie in het water zou vallen er als smurf uit zou komen, vanwege de blauwalg. En dan varen naar het bos met speeltuin, grasveldje en (niet onbelangrijk) pannenkoekenhuis wespenorgie. En papa komt ook met Q, met de auto, en rijdt ons allemaal weer terug naar huis.


De bus, het stukje lopen. Alles ging goed. Het wachten op de boot was ook nog te verkopen. Ze vonden het allemaal erg spannend. En toen zaten we. Tussen de stijfgepermanente, maar in zeer jolige bui (we-gaan-tenslotte-een-dagje-uit) bejaarden in de boot. Met een dooie lul als bestuurder annex gids. Maar ala. Ik kon opgelucht ademen dat we alle bushaltes hadden gevonden best knap voor een auto-addict als ik?, we alle overstappen hadden gehaald, de kinderblazen geleegd waren (lang leve het sjemies toilet in de boot!) en we heerlijk rustig op weg konden naar onze eindbestemming. Ik leunde maar alvast heerlijk achterover op het kleverige plastic bankje. Yeeeeah.


Not. Binnen 5 minuten waren alle meegebrachte noodvoorzienings/afleidingssnoepjes op. De overige passagiers keken al wat minder vertederd naar mijn grut dat elkaar bevocht om een flintertje van mijn aandacht / plekje op mijn schoot. "Ik vind het niet leuk meer," zeurde de oudste, "het duurt zo lang". "Ik ook niehiet", echo-de de jongste.

En toen moesten we nog een uur.

3 opmerkingen:

  1. Oh ik heb zo met je te doen, je bedenkt het , het lijkt zo leuk , je gaat er helemaal voor en dan is het niet zo als je gedacht had.. dan word het niet gewaardeerd, ik ken het zo goed en zo vaak meegemaakt.
    Waarom?? dacht ik dan waarom dacht ik dat dit wel leuk ging zijn??

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oma's hebben toegang tot wijsheden die voor ons verborgen zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Helaas erg herkenbaar.
    Wonderlijk is da,t hoe je al je troeven binnen no time op hebt bij kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!