zondag 5 juli 2009

Weekendje

We zijn er weer, terug van een weekendje Rabbit Hill. (Heb trouwens geen konijn gezien, nu ik erover nadenk, alleen een eenzaam eekhoorntje dat super gestresst stond te doen in de boom voor ons huisje) Ik zou er een leuk zonnetje met het getal 33 en een Celsius tekentje bij moeten zetten, maar weet helaas niet waar die knopjes op mijn toetsenbord zitten.

Na onze kinderen eerst met zijn drietjes op de achterbank te hebben gaargestoomd (de airco van manlief heeft een onderhoudsbeurtje nodig en eigenlijk zouden we ook wel een iets burgerbakkerige auto met meer ruimte achterin kunnen gebruiken tegenwoordig) kwamen we vrijdag op het park aan. Direct het buitenzwembad(je) in, waar we na een uurtje uit werden gejaagd door een soort van besnorde boswachter die vond dat onweer en zwemmen niet samengaan.


Eenmaal in de hut manlief uitgewrongen (tja, iemand moet de kinderen en de spullen van en naar auto en huisje sjouwen in de regen!) en een rondje gemaakt door de kamers. Nou ben ik nooit zo snel tevreden met die vieze kleine klerehokkies die ze zo leuk luxe bungalows noemen, maar een 8 persoonshuisje met 4 slaapkamers, dat is toch wel lekker ruim als je 2 kinderen en een baby hebt.

Bovendien was er een vaatwasser. Jammer dat ik geen handdoeken of theedoeken had besteld of meegenomen, maar ach, een kussensloop voldoet ook prima.

Ook een goeie vinding was om de oudste twee lekker boven te laten slapen zodat wij daar dus na bedtijd geen last meer van hadden. Jammer dat bedtijd voor Roos op vrijdagavond na veel geklier pas om 22 uur begon. Janick lag toen al (op eigen initiatief) braaf een uur of wat te slapen.


Zaterdag naar de "Indianentoren" zoals dochter het park sinds vorig jaar heeft gedoopt en sinds dat bezoek van vorig jaar elke dag om heeft gezeurd ("wanneer gaan we weer?"). Misschien dat het de jetlag was, maar opeens durfde ze nog maar de helft van wat ze vorig jaar durfde, dus bij een aantal attracties stond ze samen met mij en de buggaboo met daarin een half-blote maar nog steeds oververhitte Quintijn te wachten tot papa en Janick uitgeachtbaand, gedinoride en gereuzenrad waren.. Maar al met al was het toch weer een feest natuurlijk, voor de kindjes. En voor mijn spataders.


Zondag een dagje op het park, van speeltuin naar binnen zwembad naar speeltuin, met een tosti en een clubsandwich tussendoor (patat is lekker en makkelijk vakantieeten, maar het kwam inmiddels onze neus uit). En, wat ook een hele nieuwe maar bijzonder prettige ervaring was, ze konden lekker veel alleen op stap: buiten in het bos achter ons huisje bladeren van de bomen afrossen met een stok monsters vangen, of alleen naar de speeltuin aan de voorkant van ons huisje.

Dus papa en mama hebben zowaar weer eens wat van de Wimbledonfinales gezien! Jammer dat Q. nou net last kreeg van wat vastzittende poep en door de tie-breaks heeft heengebruld.


Morgen, als de vier wasjes gedraaid en gestreken gevouwen zijn, de tassen uitgepakt, de kinderen naar school en creche, man uitgewuifd voor een paar tweedaagsjes op zijn werk, baby gevoed en in slaap, dan zet ik de foto's over en krijgen jullie er wat beeld bij.


En dan nu even fijn de airco aanzetten in onze slaapkamer en languit op de bank. Want zo'n vakantiehut is leuk, maar je eigen huis met alles erop en eraan is toch wel zo prettig.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?