vrijdag 27 februari 2009

Kinderfeestje


Wauw, dat was nog eens een goed idee: vier je kinderfeestje buitenshuis! Nou lijkt dat in februari misschien lastiger dan in augustus, maar daar hebben ze dan weer van die grote indoor speeltuinen voor. Ballenbak, trampoline, klimmen en rennen, (lucht)fietsen en kastelen bouwen.
Dit jaar waren niet papa en mama uitgeteld, maar kwamen de kindertjes ze stuk voor stuk naar ons toe "of ze even mochten zitten", haha. En zo hoort het!

Alleen dat eten he. Zeven bakjes patat voor zeven kindjes, dat bleek wat veel. Gelukkig hadden we papa ook meegenomen...





dinsdag 24 februari 2009

Feest!









Vandaag: 26 plastic bekertjes met snoep, speelgoed(schiet)ijsje en manna



15 ijsjes van spek en koekbekertjes, met manna (volgende keer met lood ipv manna omdat de halve auto onder de manna ligt en de meeste ijsjes leeg waren..)


12 chocoladerepen met gepersonaliseerde wikkel (m)

3 chocoladerepen met gepersonaliseerde wikkel (v) (helaas bleken er opeens 4 juffen.. waarvan overigens de meerderheid eruit zag of ze het ook zonder chocola wel een dagje redden :-)

Gisteren: 12 cake-jes met klein spelletje erbij

Overmorgen: 15 ijsjes van spek en koek en 3 pakken merci met foto van dochterlief erop

Oja, en ook vandaag: verlegen feestvarkentje. Het andere feestvarken niet kunnen fotograferen helaas.






zondag 22 februari 2009

Bijna uitgeteld

Hoera, de echoscopiste vond de wat achterblijvende groei van de baby niet verontrustend, al blijven we goed onder controle. Hoofdje en buikje zijn nl behoorlijk klein voor de 32 weken die ik zwanger ben. Aan de andere kant was het dijbeen wel weer groter dan gemiddeld bij deze leeftijd, en het had een voetje van 6.5 cm, dus dat mag er ook zijn! En ze zag haartjes op de echo, hoe schattig! (En, minder schattig, dat ventje lekker dwars ligt, letterlijk dus... Draaien, dus, kleine!!)

Verder: we hebben namen voor de baby, het geboortekaartje is uitgezocht, de traktaties voor de komende week (maandag
, dinsdag, donderdag) zijn voor het grootste deel klaar, zelfs de nieuwe kast in de kamer is eindelijk aangekomen en (na heel wat uurtjes van een papa die ook last van nesteldrang lijkt te krijgen) in elkaar gezet.

Ik zelf ben MOE. En misselijk. Of dat nou door de zwangerschap komt of door een aankomend griepje, ik weet het niet. Een week in bed trekt me eigenlijk veel meer aan dan werken en daarbij nog de kinderen bijstaan in hun verjaardags/afscheidsfeestjes, maar of zij het daar mee eens zijn...

donderdag 19 februari 2009

Naschoolse opvang

Ik parkeer de auto, maak Janicks deur open en bereid me voor op een moeilijk gesprek met wat leugentjes voor bestwil van mijn kant. Hij heeft namelijk geen zin in een hele dag naschoolse opvang, en ik heb eigenlijk een vrije dag. Welliswaar om uit te rusten (op doktersadvies!) maar toch. Het voelt wat gemeen.

Zodra de deur open is spurt Janick eruit, rent naar de deur, begroet de juf en gaat direct aan het spelen met een leeuw en een heks (ooooooo ja, het was/is/wordt carnaval, geloof ik?!)

En mama, maandag zijn we toch ook vrij, mag ik dan weer hierheen? Huh? Oke!

woensdag 18 februari 2009

Eigen willetje

Ik werk in de IT. Daar heb je wel eens te maken met "gebruikers", de klant dus. Ergens wordt bepaald dat deze gebruikers "iets" nodig hebben, een nieuw of aangepast computersysteem. Echter, de gebruikers zelf zitten er niet op te wachten, weten vooraf niet goed wat ze willen hebben, maar weten achteraf wel dat wat jij voor ze hebt gemaakt eigenlijk niet datgene is wat ze nodig hebben. Gebruikers zijn lastig.

Nou, zoonlief is net een gebruiker. Alleen dan nog wat minder duidelijk in zijn eisen en wensenlijstje maar wel goed in het leveren ongezouten kritiek als er iets richting acceptatietest komt.

Hij is bijna jarig, en er moeten traktaties en uitnodigingen worden gemaakt. Na nachten piekeren, geploeter door vele sites op internet die me "leuke ideeen voor kinderfeestjes" aan de hand doen heb ik inmiddels stad en land afgelopen om die speciale ontbrekende ingredienten voor de allerleukste traktatie te vinden. Ook papa knutselt mee, en na een avondje bijzonder creatief computeren mag het resultaat er zijn. Vol trots presenteren we hem de volgende dag de prototypes.

En het oordeel is vernietigend. "Het is stom", en hij wil het NIET. De juffen lusten nl. geen chocola (huh?), hij wil gekleurde manna ipv popcorn voor de kinderen, en hij had toch gezed dat hij een poes op de uitnodiging wilde? Dus geen poes EN een foto van hemzelf!
Zoon barst in snikken uit, mama beukt haar hoofd tegen de muur over zoveel eigenwijzigheid en papa drukt stoicijns op de delete knop.

Nou jaaaaa... Papa en mama weten toch zeker het beste wat LEUK is? Zijn alle jongetjes van 6 tegenwoordig zo eigenwijs? Of zijn het toch de genen? Papa weet tenslotte ook altijd alles beter, en ik.. euh.. tja, ze zouden het mij ook niet moeten flikken, een feestje voor me regelen waar ik niet zelf tot in de kleinste details heb mogen beslissen.

Het is een wonder dat paps en ik inmiddels na een maand of 8 één voornaam hebben bedacht, en het ongeveer eens zijn over de stijl van het geboortekaartje. Nog een weekje of wat en dan moeten we toch echt beslissen. En als papa iets voorstelt wat ik niet leuk vindt, nou, nu weet ik hoe te reageren, met dank aan zoon. Ik barst gewoon in huilen uit. Dat werkt prima. In ieder geval bij kleine kindjes en bij hoogzwangere mama's. Niet bij IT gebruikers. Die moeten gewoon nog langer wachten en nog meer betalen.

vrijdag 13 februari 2009

Gaaaaaaap

Ik ben zoooo moeeeee.... Heb gistermiddag vrij genomen om mijn klusjes te doen maar na een paar klusjes de rest van de middag liggen slapen..

Nu, na half ochtendje wat dingetjes doen is al weer tijd om de kindjes op te gaan halen.

Wie wil er vanmiddag (en de komende 10 weken) op ze passen terwijl ik op de bank blijf hangen met mijn benen omhoog en mijn buik vooruit?

zondag 8 februari 2009

Slaapdoos

Gisteren een nieuwe kast gekocht. Van onze hofleverancier, de meubelgigant uit Zweden (die met het kinderparadijs / ballenbak ja). Leuk voor papa die enthousiast aan het knutselen sloeg met deuveltjes en plankjes. En leuk voor de kinderen die zich konden uitleven op al het verpakkingskarton. Van varen in de boot tot waterskien, met viltstift erop tekenen en alle baby's en pluche beesten erin verstoppen. En gisteravond laat in het kamertje van zoonlief nog een andere toepassing ontdekt:









vrijdag 6 februari 2009

Regels zijn regels

Was ik maar zo consequent en streng zoals de crechejuffen, denk ik soms als mijn kinderen me compleet negeren als ik zeg dat ze niet in de gordijnen mogen hangen. Hoewel..

Gisteren werd ik van mijn werk gebeld, Roos had een ontstoken oogje. - Ja, nou en? Dat heeft ze wel vaker, zo in de winter. - Maar dat is heel besmettelijk hoor, en vorig jaar heeft er zelfs een juf last gehad van groene prut in haar oog. En regels zijn regels, sprak de crechejuf met haar 21 lentes me streng toe (ik had *&@*& haar moeder kunnen zijn!).

Roos was boos omdat zij zich niet ziek voelde en gewoon met vriend D. op de hal wilde ravotten. Baas keek ook al zuur ("aan vrouwen met kinderen heb je werkelijk niets, die zien de prioriteiten niet!") En ik had liever de vrije middag plat op mijn zwangere rug op de bank doorgebracht dan op een klein stoeltje "schooltje" te spelen met een overactieve dochter die in mij een hele slechte vervanger voor haar achtergelaten creche-vriendjes zag... Maar ja, regels zijn regels. Helaas laat ik mijn oren nog net iets te veel naar de regels van bazen, dochters en crechejuffen hangen i.p.v. zij naar de mijne!

woensdag 4 februari 2009

Knippen bij kaarslicht

Van de week bij de gynaecoloog: geen stroom, iemand had ergens in de buurt een kabel doorgegraven! Gelukkig deed het echoapparaat het wel, maar de computer met mijn gegevens, die deed het even niet (gelukkig weet ik alles uit mijn hoofd, 30 weken en nee, ik heb geen injectie nodig ivm mijn resusfactor!). Wat onhandig schreef de beste man iets met een ouderwetste pen op een ouderwets papiertje dat iemand de dag erop moest gaan overtikken in een of ander systeem.

Zit ik vandaag met twee niet al te enthousiaste kindjes bij de kapper. Een duo behandeling, allebei een eigen kapster, allebei tv-tje aan met eigen keuzeprogramma. Vrolijk muziekje op, eerste haartjes vallen naar beneden en alles gaat goed tot ... BANG! Stroom uit. Leuk, zo'n nieuwbouwwijk, elke week wel een keer raak met het doorgraven van elektriciteitskabels!

Daar zaten we dan, in het halfdonker, in de stilte.. zonder radio of fohn, zonder werkend pinapparaat.. De dames knipten gewoon door (op de tast waarschijnlijk). Roos bleef braaf zitten, ondanks de enorme klitten die er af en toe uitgekamt moesten worden, maar Janick vond het allemaal niet zo leuk meer. Begon om zijn moeder te piepen, weigerde heel koppig zelfs een lolly achteraf en, vooral, vond hij zijn haar NIET MOOI.

Zucht... Gelukkig doet thuis de tv het nog. Een pedagogisch verantwoord uurtje "hangen op de bank", popcorn erbij en Nick Jr op, en het gemis van die anderhalve millimeter haar is alweer vergeten.

Kraampakket

Pring. He, de buurman van verderop. Met een grote doos in zijn handen. Nou is dat niet gek. Man en ik zijn allebei een goeie klant op internet, en de postbode treft hem nou eenmaal vaker thuis dan ons. Maar op deze doos stond met koeieletters: KRAAMPAKKET.

Moet ik je ergens mee feliciteren, vroeg de beste man droog aan Jeroen. Eh, tja. Onze praatjes beperken zich meestal tot het weer.

Onder toeziend oog van de twee oudste schatjes (valt er voor ons nog wat leuks te snaaien) de doos opengemaakt. Rare klemmetjes, flesje alcohol (nee, niet om te drinken) , zeep (alsof we zelf nooit zeep kopen?), een heleboel matjes en verbanden (eh.. hoe leg ik DAT uit aan de kindjes?) en maar liefst TWEE grote knuffels. En een boek over tweelingen? Hmh. Iets mis gegaan in de communicatie met de verzekering blijkbaar, er zit er nog maar één.

Dat deed toch wel weer een beetje pijn...

Hoe kom je de donkere dagen voor kerst door?

De donkere dagen voor kerst zijn weer aangebroken, ik ben van de leg. Om zes uur, soms half zes klaarwakker en vol met plannen. Helaas slaap...