donderdag 23 oktober 2008

Dode vogeltjes

Het goede nieuws: op de echo vandaag een vrolijk zwaaiende foetus van 15 weken gezien. Hartje klopte prima, en de gynaecoloog heeft me tot "doodgewone zwangere" gebombardeerd. Er zijn nu geen complicaties meer te verwachten als gevolg van het niet levende tweeling-kindje. Mooi!

Minder mooi was dat de creche belde: Roosje was ziek. Ze had overgegeven. Over de tafel heen maar liefst, dus dat heeft wel indruk gemaakt op de rest van de kindjes op de groep. Papa heeft haar opgehaald, en sindsdien ligt ze thuis als een dood vogeltje op de bank. Beetje hoesten, beetje drinken, af en toe overeind en dan snel weer liggen.

Het andere dode vogeltje heb ik zelf opgehaald. Janicks eerste NSO dag, waar hij zich zo op verheugd had na de leuke inloopmiddag vorige week. Maar terwijl de andere kindjes druk door de hal renden, zat hij helemaal alleen aan tafel met een kleiwerkje voor zijn neus voor dood vogeltje te spelen. Leuk, creatief, maar niet echt mijn zoon. Met een heel treurig gezichtje bekende hij: "Mama, ik vind het hier helemaal niet leuk" .. Och jongen toch. De tranen zitten hoog bij je zwangere moeder hoor. Hij bekende heel zachtjes dat hij heel erg moest plassen en niet wist waar de wc was, niets durfde zeggen, en zijn piemel echt niet meer dicht kon houden...

En ja hoor. Wat de leidsters blijkbaar ontgaan was was dat niet alleen zijn broek zeik- en zeiknat was, maar ook onder de stoel een hele plas lag. Zelf direct even deze 22-jarige juf die volgens de nieuwsbrief van uitgaan houdt (ehh... niet van kinderen?!) met haar neus door de plas gehaald. De andere juf troostte mijn ventje en ging het snel opruimen. In de auto met zoonlief nog een goed gesprek gehad over verlegenheid en assertiviteit (ehh.. alsof ik weet hoe wat dat laatste woorde betekent?).

En nou maar hopen dat het toch snel went / leuker gaat worden, want mijn ontslagbrief was in gedachten al half af op weg naar huis.

donderdag 16 oktober 2008

Buien

Hmm. Herfstvakantie voor Janick en Mamalien! Daar heb ik naar uitgekeken. Even lekker rustig aan, geen kantoor- of schoolpleinplicht.

Buiten schijnt de zon, tussen de hagelbuien door. En net als het weer hebben wij ook zo onze ups en downs. Af en toe ondernemen we iets, maar na een snel rondje dierentuin of een uurtje door het winkelcentrum sjokken gaan we snel weer naar huis. Op naar de bank. Boterhammetje erbij, dvd-tje aan en hangen maar.

Ik mag dan in het tweede trimester zwangerschap zitten, ben weer/nog steeds zo moe als een hond. Als ik mijn middagdutje mis word ik misselijk en spring ik bij het minste of geringste uit mijn vel. Maar ook Janick zit te geeuwen dat het een lieve lust is. Wit gezichtje, lichtgeraakt, en ehh... een hoop viezigheid op de wc - of, als ik pech heb, ernaast. Toch een virusje dan?

Roos en papa hebben nergens last van. Maar die hebben dan ook geen vakantie.

dinsdag 7 oktober 2008

Echo


Vandaag bijna 13 weken, weer op controle in het ziekenhuis. Een (naar mijn zin veel te korte) echo gehad, maar het was duidelijk te zien en te horen dat het hartje vrolijk klopte. Gynaecoloog was tevreden.

donderdag 2 oktober 2008

Verkering

Janick heeft verkering. Niet dat hij ons daar zelf van op de hoogte brengt, maar zijn beste vriendje heeft geklaagd tegen zijn moeder. "Janick en I. hebben verkering. Ze zitten de hele dag te zoenen".

Hmh. Janick? Met een MEISJE? Meisjes (muv mama en zusje) zijn toch STOM? Eerst zelf eens zien. En inderdaad, gisteren troonde hij haar na schooltijd mee naar huis. Het eerste speelafspraakje met een klasgenootje van het andere geslacht. Janick wist van uitsloverigheid niet hoe gek hij moest doen, zij keek stil en vol bewondering toe.

Ik ben alleen bang dat het lieve meisje het lot zal ondergaan van zoveel lieve meisjes voor haar: bij het afscheid werd de hartstochtelijke omhelzing I. beloond met een geirriteerde zucht en duwtje van Janick. Janick was namelijk net Winnie the Pooh tot een ongekend hoogtepunt aan het brengen op zijn portable V-tech en dan kun je daar natuurlijk geen meisjesgedoe aan je lijf bij gebruiken.

Zucht.. mannen...

Vandaag zat hij weer gewoon met beste vriend N. lol te trappen. I. keek op een afstandje toe, met een smachtende blik in haar oogjes.

Hoe kom je de donkere dagen voor kerst door?

De donkere dagen voor kerst zijn weer aangebroken, ik ben van de leg. Om zes uur, soms half zes klaarwakker en vol met plannen. Helaas slaap...