dinsdag 18 september 2007

Bovendien

Het is zaterdagmorgen, ik ben net wakker en behalve Jeroen zit er nog een klein ventje in mijn bed, te kijken hoe ik een poging doe om op te staan.
-Mamma, waarom hangen jouw borsten zo?
-He, janick, weet jij wel hoe je meisjes moet benaderen? En bovendien, ik wil jou wel eens zien, 35 jaar na nu en twee kinderen verder.

En bovendien, beste lezers, geloof me, het valt reuze mee. De potloodproef haal ik misschien niet meer, maar er wordt nog genoegpositieve aandacht aan mijn bovenkant besteed door de andere sexe.

Bovendien, deze weblog gaat over de kinderen en niet over mij of over mijn borsten.

Bovendien, had ik al geschreven wat het nieuwste favoriete woord van Janick is? Het begint met een B en eindigt op -ovendien, en is handig om te gebruiken als je nog een zinnetje toe wilt voegen aan je verhaal.

-Pappa, ik lust geen andijvie.
-Niet zeuren, gewoon zitten en eten
-En bovendien moet ik plassen
-Nou snel dan, en dan weer eten.

Terug van de wc:

-En bovendien wil ik alleen maar bloemkool, en dit is geen bloemkool.

En zo gaat het maar door... Van wie zou hij dat toch hebben?

dinsdag 11 september 2007

JARIG!!!

HOERA! Morgen is ons dotje jarig. Ze is van 2005, maar hoe oud ze nou toch wordt?! We hebben elke avond deze week al dezelfde discussie:

ik: "Roosje, hoeveel jaartjes ben je?"
R: "Drie!"
ik: "Nee, je wordt TWEE jaartjes"
R: "Nee, DRIE!"
ik: "Nee, meisje, echt niet. Twee jaartjes"
R: "Vijf?"

maandag 10 september 2007

Vriendschap

Begin vorige week was de liefde tussen J. en N. niet van de lucht. De twee bedeesde jongetjes aan het begin van een nieuw schooljaar in een nieuwe klas vol vreemde kinderen werden opeens weer stoer en druk zodra ze elkaar in het oog kregen. Springen, schreeuwen, stoere verhalen en spannende verzinsels. En vooral elkaar nadoen en overtreffen. N.'s moeder kreeg dan ook te horen dat N. wel met J. wilde trouwen.

Het verdriet was dan ook groot toen vrijdag N. vreemd ging. Opeens wilde N. alleen nog maar met M. wilde spelen. Janick was erg teleurgesteld en wilde vanmorgen niet naar school, "want niemand wil met me spelen". Mammalien heeft er de hele dag mee ingezeten. Natuurlijk volkomen ten onrechte, want ...

Bij het ophalen liepen ze natuurlijk gewoon weer blij naast elkaar in de rij het schoolplein op. Geen M. te bekennen. En het eerste wat N. tegen me riep: "ik wil vandaag bij Janick spelen!".

Terwijl ik dit zit te typen wordt er een treinrails onder mijn stoel gebouwd. Er is nog wat onenigheid of de trein nu naar Amerika of naar Duitsland moet. Het wordt "Amorikeet" en daar moeten ze allebei erg om lachen.

zaterdag 1 september 2007

Bob de Bouwer

Het is alweer even geleden, een blogje van mijn kant. Onderwerpen genoeg: ik had kunnen schrijven over de verjaardag van Oma Riet, waar Janick zo gezellig met zijn neefjes aan het spelen was en iedereen Roosje wilde adopteren als schattig kleinkind. Ik had kunnen schrijven over de vele andere verjaardagen die we hebben gehad (waarom is iedereen in augustus jarig?) Hoe Roos zich als een echte Imelda Marcos in de schoenenwinkels gedraagt. Ik had kunnen schrijven over het feit dat ik al voor de tweede keer door een moeder benaderd ben met de mededeling dat hun zoontje onze Janick heeft uitgekozen als de ideale partner om mee te trouwen (Janick zelf wil voorlopig alleen maar met zijn moeder trouwen!)

Maar ik kom er nauwelijks aan toe. "Bob de bouwer" loopt namelijk al twee weken in ons huis. Van 7 uur 's ochtends tot 16 uur 's middags. En hoe netjes de bouwers ook te werk gaan, zagen en boren is best veel herrie als je kinderen willen slapen. Bovendien hebben ze mijn traphekjes er voor het gemak afgehaald (hun gemak, niet het mijne!) en denkt Janick dat hij met zijn plastic hamer lekker voor de voeten van de bouwvakkers kan gaan staan. Wegwezen dus!

Om half acht 's ochtends zie je ons drietjes dus meestal wel ergens in een speeltuintjes in de buurt zitten. Op een iets christelijker tijd gaan we dan op bezoek bij deze of gene. Daarna is het meestal Roosje die even bij oma wordt gedumpt om in alle rust te slapen. Met Janick ga ik er dan wel weer op uit om iets "leuks" te doen. Het is niet gek dat de kinderen moe zijn. Wij zijn ook moe. Met onze voeten in het wasrek en ons hoofd onder het bureau op een matras op de grond komen we toch al niet veel aan slapen toe. En zijn we net lekker onder zeil, hoor ik de auto van Bob alweer aankomen en nemen ze weer bezit van ons huis. Opstaaaaan! Aaaaaankleeeeeeden!!!!!


Hoe kom je de donkere dagen voor kerst door?

De donkere dagen voor kerst zijn weer aangebroken, ik ben van de leg. Om zes uur, soms half zes klaarwakker en vol met plannen. Helaas slaap...