zondag 28 januari 2007

.. en ...

nog meer woordjes: klok, vis... Ze weet wat het geitje zegt, het koetje, het slangetje...


Alleen is ze nog niet zo goed op de trap. Voor het eerst in anderhalf jaar waren wij domme ouders vergeten om het traphek boven dicht te doen en - boemerdeboem - daar zat ze vijf treden van boven op haar kont (!) hard te huilen van de schrik.

Iieeeeeeeeeeek. Wat een schrik, mijn handen trillen er nog van. Maar gelukkig is het goed afgelopen.

vrijdag 26 januari 2007

Woordjes

Nou, pappa is weer thuis hoor. Ben blij dat ik niet echt een alleenstaande moeder ben, wat een drukte! En de kindjes waren ook weer blij hem te zien. Vertederend hoor.

Roosje heeft wel in de afgelopen week na haar ziekte opeens allemaal nieuwe woordjes geleerd. "Lui-lah" (uitspraak op zijn Haags zeg maar) wees ze me gisteren, op de commode naar de stapel met luiers. "Au-oo" voor een grote vrachtwagen, "aan" en "uit" bij haar spelletjes met het lichtknopje en met de telefoon aan haar oor loopt ze de hele morgen "halleuuu, halleuuu". Lachen.


Vooral toen er om half acht vanmorgen iemand belde met de vraag waarom ik hem in hemelsnaam zo vroeg probeerde te bellen...

woensdag 24 januari 2007

Alleenstaande moeder

Nou voor even dan. Jeroen is voor zijn werk een paar daagjes weg. Vermoeiend hoor: karten, steengrillen, ... hihi, je kent de reclame wel. En ik dan die uitzendkracht die de zaak in haar eentje runt. Pffff. Ik ben kapot! Maar het ging eigenlijk best goed. En pappa is wel vaker pas na of vlak voor kinderbedtijd thuis.

Het stress-uurtje voor etenstijd heb ik handig weten te omzeilen door niet te gaan koken maar gewoon lekker snel kant-en-klaar (maar toch redelijk gezond) voer te geven voordat de honger begon. Nog even lekker in bad om de etensresten weer uit hun haartjes te wassen en daarna zonder morren naar bed (moe!). We hebben nog wel even geprobeerd pappa te bellen, want ze vonden het wel wat stil zo zonder die man. Roosje was al snel tevreden toen ze pappa's voicemail hoorde. Ze gilde 'pappa!' en liep tevreden weg. Janick wilde wel even praten, en pakte de telefoon. Na een paar lieve zinnetjes vond hij het toch wel gek dat pappa zo weinig terug wist te zeggen. Hij vond het ("voor deze keer, omdat pappa er niet is!") niet erg dat ik niet alleen mijn mammaverhaaltje vertelde maar ook het pappaverhaaltje voor het slapen gaan en ging braaf liggen.


Na wat achterstallige strijk en opruim nog even alleen voor de tv en achter de pc gekropen, en dan zo lekker naar bed. Ik heb heel even overwogen om voor deze ene keer mijn lieve peuterzoon op de plek van zijn vader te laten slapen voor meer gezelligheid... maar nee. Ik hoor het vannacht vanzelf wel weer een keer als hij wakker wordt en een verhaaltje tegen zijn knuffel gaat liggen vertellen. En dan mag er best een muurtje tussenzitten. Er staat mij morgen weer een zware dag als alleenstaande en werkende moeder te wachten.

zaterdag 13 januari 2007

Stomme popjes


Heb hartstikke leuke popjes gekocht voor in de winkel (ehhh winkel), originele ontwerpen, hippe stofjes, retro en handwerk. We prijzen het mooi aan maar Janick's oordeel is meedogenloos. "Stom. Ik vind ze stom". Maar blijkbaar hebben ze wel zijn interesse want de hele dag is hij er mee bezig.

"Waarom hebben ze geen oogjes?" (Dan kan de baby ze er ook niet aftrekken en opeten). "Voor wie zijn ze dan?" (Voor lieve kleine kindjes die nog geen knuffel hebben en daarom niet kunnen slapen) "Waarom vinden die kindjes die popjes leuk dan?" (Op elk kindje past een knuffel, Janick! Niet meer zeuren en nu naar bed.)

Zus Roos vindt de Sloppopjes wel (ook) heel erg leuk en dat is de reden dat ze op de allerbovenste plank in de kast liggen. Er mogen dan geen oogjes opzitten, er hoeven ook geen vieze chocopasta-bullen-vlekken op!

donderdag 11 januari 2007

Broer en zus

Tot nog niet zo lang geleden waren we het laatste uurtje voor kinderbedtijd altijd druk met het grut aan het spelen. Maar tijden veranderen. Gisteravond zat pappa helemaal alleen achter de grote stapel blokken waar een kasteel van gebouwd moest worden. Laat die ouwe lui, wij weten wel iets leukers, hoorde je ze denken. In een volkomen ongelijke strijd rent Janick achter zijn zus aan, en als hij haar heeft bereikt krijgt ze een kusje en probeert hij een net bedacht spel aan haar duidelijk te maken ("Roosje, jij bent de ziekenhuissmurf, je moet in een bedje liggen!") Roosje begrijpt er de ballen van maar ze moet overal hard om lachen en dat vindt hij ook goed.

Ook heel hard heen en weer rennen en tegen elkaar opbotsen schijnt leuk te zijn. Nu kan ik - i.t.t. mijn kinderen - redelijk goed voorspellen dat dit leuke vrolijke spel in een paar minuten zal eindigen in een huilpartij. Meestal Roos. Ten eerste omdat ze qua motorische ontwikkeling ruim twee jaar op broerlief achterloopt en zij dus vaker dan hij wordt geplet, omgeduwd of van speelgoed beroofd. Maar bovendien heeft Roos de kunst van het preventief gillen ontdekt. Handig om te voorkomen dat er echt iets gebeurt en om je broer de schuld te laten krijgen van iets wat hij niet gedaan heeft.

Maar ze giechelen en gillen allebei nog van plezier en willen niets weten van stoppen. Janick waarschuwen, vermanend toespreken, het helpt allemaal niet. Dan maar Roos oppakken en aan de andere kant van de deur "rustig" laten spelen. Helaas, ook dit voorkomt het huilen niet maar leidt juist tot extra oorverdovend gegil zodra ze doorheeft dat haar speelkameraadje verdwenen is.

Dus ik laat ze maar. "Roohoos, je moet in je smurfenbedjuh..." hoor ik. Lachen, schreeuwen, knal, pang, brul. En daar ren ik alweer om te gaan troosten. Het slachtoffertje stribbelt echter alweer tegen. Ze wil weer naar haar broer toe die aan haar been staat te trekken. Morgen maak ik een filmpje. Heb ik ook weer wat te doen als moeder.

maandag 1 januari 2007

Gelukkig nieuwjaar!!!!

De beste wensen allemaal...

Jullie ook allemaal een leuke oudjaarsavond gehad? Hier was het gezellig, enige minpuntje: voor pappa net iets teveel wind en regen om lekker vuurwerk af te steken. Janick wilde graag wakker gemaakt worden voor het vuurwerk, en dat lukte zowaar. Om 12 uur was hij nog wat slaperig, maar de vuurpijlen, het bezoek (vooral die met leeftijd onder de 15) en de nachtelijke Fristi vond hij machtig. Om 2 uur liep hij nog als een dolle stier door het huis te rennen en ik was bang geen nachtrust meer te krijgen. Maar... wonder boven wonder ging hij braaf mee naar bed en heeft geslapen tot half elf vanmorgen!!!

Roosje deed haar naam eer aan en heeft zonder morren van 20 uur 's avonds tot 8.30 vanochtend geslapen. Viel dus vandaag ook best mee met het verrotte gevoel (dat hebben we tegenwoordig niet meer van de drank maar van het slaaptekort op dit soort avonden!)

Hoe kom je de donkere dagen voor kerst door?

De donkere dagen voor kerst zijn weer aangebroken, ik ben van de leg. Om zes uur, soms half zes klaarwakker en vol met plannen. Helaas slaap...