zaterdag 14 oktober 2006

Mijlpaal nummer zoveel: Roosje loopt!

Ze oefent al een tijdje, een stapje of vier, vijf en dan snel weer zitten. Van pappa naar mamma, van de bank naar de kast. Maar nu, 13 maanden na de oerknal waarmee ze haar leventje buiten mijn baarmoeder begon, loopt ze écht. Sinds een dag of twee is het één en al lopen wat de klok slaat. Ze staat op, trekt een heel blij gezichtje en waggeltje vrolijk de kamer rond. Zelfs voor een bocht halverwege als ze opeens iets interessants tegenkomt draait ze haar handjes niet meer om. Prachtig om te zien!

En loopt ze niet zelf, dan wil ze bij me. Ze komt naar me, klimt omhoog en pakt stevig mijn nek vast met die kleine grijphandjes. Als een klein chimpanseetje klemt ze zich tegen me aan. Gisteren kreeg ik zelfs een soort kusje. Ik weet niet of de chimps dat ook kunnen, maar dat voortdurend mamma (mum-mamma) en pappa roepen, dat doen ze zeker weten niet!

2 opmerkingen:

  1. wow hey! geweldig! oppassen geblazen nu, dus? :D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ieder voordeel heeft zo zijn nadeel... Nu moet je er achteraan hollen...:)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....