donderdag 26 oktober 2006

Hondjes



Wij zijn een echte "poezen"familie. Al is vorig jaar de laatste van onze twee katjes helaas "ingeslapen", zoonlief is nog steeds helemaal enthousiast over alles wat op een poes lijkt. Ik zelf ben ook direct vertederd als ik een poes over straat zie lopen (ehh.. ik heb het nu even niet over de viespukken die denken dat onze tuin een kattenbak is..) En ook Jeroen was erg aan onze poezevriendjes gehecht. Honden daarentegen, daar hebben we helemaal niks mee. Ik kan Midas Dekkers toch niet evenaren in zijn gescheld op deze beesten dus daar zal ik niet aan beginnen, maar ik onderschrijf zijn mening!

Maar nu onze Roos. We hebben ons even afgevraagd of het wel goed gaat met haar ontwikkeling: overal waar ze maar een hond ziet begint ze enthousiast "da da!!" te wijzen en hard te lachen. Vooral die vieze kleine stinkertjes met strikjes in, liefst in gezelschap van ouwe chagerijnige kerels vindt ze leuk. Voor mijn fatsoen reageer ik nog op haar kreten ("ojaaaa, wat leuk, een hondje!") maar meestal kijken de baasjes van die k-(*[censuur]*)-enlikkertjes niet eens op. Ik denk dat we maar snel weer langs het asiel moeten voor een rode uitgezakte jeweetwel kater, of een lief klein knuffelig lapjeskatje, dan komt het met Roosje vast ook wel weer goed.

1 opmerking:

  1. hahaha, stel je voor, bij elke verjaardag en sinterklaas "hond" boven aan het lijstje :)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Social media irritaties

Twitter doe ik vrijwel niets mee, Pinterest is leuk, Instagram ook wel.  Facebook, heb er een haat-liefde verhouding mee. Een beetje op d...