vrijdag 28 april 2006

Nieuwe layout

Vandaag even geen berichtje over de kinderen (ze slapen gelukkig!) . Ben druk bezig geweest met het aanpassen van de template. Hopelijk werkt de link om reacties te kunnen plaatsen nu ook weer!

dinsdag 25 april 2006

Fiets

Janick heeft een nieuwe fiets. Ik had hem al een half jaar geleden willen geven, maar meneertje zelf heeft het steeds tegengehouden. Met Sinterklaas, met zijn verjaardag.. steeds maar weer "nee, ik wil geen fiets!". Blijkbaar vond hij het allemaal nog een beetje moeilijk, want hij beweerde er "te klein" voor te zijn.

Maar nu is het me dan toch gelukt. Het showroommodel in de fietsenwinkel vond hij toch wel errug mooi. Binnen no-time stonden we buiten met een grote kartonnen doos die in mijn auto naar huis moest worden vervoerd (hoe leg je dat nou weer uit aan een jongentje dat net enthousiast is over fietsen???) waar pappa met zijn gereedschap aan de slag mocht om wielen en stuur op de juiste plaats vast te zetten. Janick stond te trappelen van ongeduld en hielp zelf mee met zijn plastic boor en hamer. En toen was het eindelijk zover: hij mocht fietsen!!!

Dat was twee dagen geleden, sindsdien wil hij zijn jas en schoenen niet meer uit, niet meer eten, niet meer tv kijken... alleen nog maar.... fietsen!

vrijdag 14 april 2006

Samen slapen

Het is half twee 's nachts en ik ben diep in slaap als ik opeens iets hoor bewegen aan de rand van mijn bed. Het is Janick, die even niet kan praten maar heel zielig kijkt. Hij ziet er echt een beetje ontdaan uit. Ik troost hem en al snel liggen we samen onder mijn dekbed, hij lekker warm en veilig tussen pappa en mamma in. Geheel tegen onze principes in, maar ik ben zó moe en ook Janick's ogen vallen direct weer dicht. Echt diep slapen doe ik niet, maar verbaas me er een uurtje later toch over dat ik wel ben weggedoezeld. In de afgelopen drie jaar is dat nog nooit gebeurd! Ook als kleine baby al begon Janick, zodra hij bij ons in bed mocht, direct de beest uit te hangen.. het grote bed is namelijk om te spelen, en niet om te slapen, zag je hem denken. Dan begon hij te trappelen met zijn babybeentjes (en later met die lange peuterstelten van hem) en met zijn knuffels op ons hoofd slaan tot één van ons het zat werd en hem terug in zijn eigen bed gooide. Maar nu vind ik het eigenlijk wel heel vertederend, zo'n lief slapend jongentje lekker dicht tegen me aan en ik doe mijn ogen weer dicht. Weer een uurtje later word ik het gevecht om het dekbed en de ruimte toch zat. Pappa is daar een kei in, het gaat nu tussen Janick en mij om de ruimte aan mijn kant van het bed en om mijn dekbed. Ook Janick ligt inmiddels te woelen en ik breng hem terug naar zijn eigen bedje waar hij zich heerlijk laat instoppen en vrolijk verder slaapt.

De volgende ochtend wordt hij pas laat wakker, blijkbaar had hij toch ook wat slaap gemist! En we hebben gelijk maar afgesproken dat hij deze komende nacht weer lekker in zijn eigen bedje gaat slapen bij zijn knuffels.

dinsdag 11 april 2006

Blauwe zakjes onder mijn ogen

Wat heb jij nou onder je ogen, zei mijn moeder laatst. Hele rare blauwe vlekken! Mijn moeder kent me al lang, maar heeft nog niet eerder meegemaakt dat ik wallen had. Blijkbaar is er niks zo zwaar en slopend als het moederschap, van nachten lang feesten of studeren heb ik in ieder geval nooit zo'n moe gevoel en dito uiterlijk gekregen!

Maar het is niet zo gek. Lekker even een uurtje op de bank met een boekje is er tegenwoordig niet meer bij. Zoonlief is ondernemend als altijd en heeft besloten niet meer overdag te hoeven slapen. Maar vooral dochterlief houdt ons nu bezig. De rustige baby die lekker rustig in haar wippertje zat, veel sliep en weinig huilde is veranderd in een ondernemend meisje dat geen minuut meer stil kan liggen. Net als haar broer al vanaf zijn geboorte deed trapt zij
nu ook met haar beentjes en zwaait ze met haar armen dat het een lieve lust is. Probeer dan maar eens om een pyjama of maillot aan te trekken! Ze rolt om de haverklap op haar buik als ze op een kleedje op haar rug wordt gelegd, drukt zich op op haar armpjes en kijkt met argusogen naar leuke speeltjes die (gemeen als we zijn) net wat te ver weg liggen.. waarop ze vervolgens begint te gillen tot ze wel iets onder handen heeft om mee te spelen. Dan is ze weer even zoet. Even, want het verveelt allemaal snel tegenwoordig, en mevrouwtje heeft nieuwe uitdagingen nodig. En daar heeft ze veel hulp van de rest van de familie bij nodig.

En hebben we haar eindelijk zover weten uit te putten dat ze in haar bedje in slaap valt, dan is Janick er altijd nog om voor te stellen dan maar even gezellig samen met de bal te gaan spelen, "want Roos slaapt nou toch"...

zondag 2 april 2006

Opa's verjaardagscadeau

Opa is jarig, 81 jaar maar liefst. Maar nog steeds, net als oma, helemaal gek op zijn kleinkinderen en nog lang niet te oud om er alles voor opzij te zetten als ze komen.
Gisteren zijn Jannick en zijn pappa Jeroen een cadeau gaan kopen. Voor opa. Best lastig, want de man heeft weinig wensen en is snel tevreden met weinig. Jannick had echter wel een idee. Hij wilde perse even langs "de tractors" want opa wilde vast wel een grote tractor waar hij op kan zitten. Ze hebben inderdaad wat tractors bekeken in de speelgoedwinkel, maar Jeroen dacht toch dat opa er wat te oud voor zou zijn en er niet meer zo goed op zou kunnen fietsen. 's Avonds in bed moest Jannick het toch even aan mamma vertellen, en toen ook ik dacht dat het eigenlijk niet zo'n goed cadeau voor opa was, kwam het hoge woord eruit. Heeeeel zachtjes, want eigenlijk durfde hij het bijna niet te zeggen maar..... hij wilde zelf wel een tractor! "Maar wil je geen fiets dan?" Ik had helemaal in mijn gedachten hem deze zomer een prachtige fiets te geven, op de creche en in de speeltuin kan hij prima fietsen op geleende fietsjes. "Ja, ook een fiets hoor mamma" gaf hij toe, om mij mijn zin te geven. Maar daarna heel zachtjes en binnensmonds maar met twinkelende oogjes van de voorpret: "maar ook een tractor...."